Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Κουκουλοφόροι επιτέθηκαν στο πανεπιστήμιο Μακεδονίας και χτύπησαν φοιτητές!

«Άλλη μια συνηθισμένη μέρα για το ελληνικό πανεπιστήμιο»!Καταδρομική επίθεση από ομάδα 10 κουκουλοφόρων πραγματοποιήθηκε πριν από λίγο στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Άγνωστοι εισέβαλαν στο πανεπιστήμιο και χτυπούσαν με καδρόνια και γροθιές όποιον φοιτητή έβρισκαν μπροστά τους.Σύμφωνα με τον Πρύτανη του ιδρύματος Αχιλλέα Ζαπράνη, 10 άτομα μπήκαν λίγο πριν τις 2 το μεσημέρι στο πανεπιστήμιο, φόρεσαν κουκούλες και άρχισαν να σπάνε ότι έβρισκαν μπροστά τους. Από την μανία τους δεν γλύτωσε ούτε το χριστουγεννιάτικο δέντρο.

«Αμέσως μετά οι κουκουλοφόροι κυνήγησαν στο φουαγιέ του ιδρύματος φοιτητές και άρχισαν να τους χτυπούν με γροθιές και καδρόνια. Ένας από τους φοιτητές που δέχθηκε γροθιές αναζητείται προκειμένου να δούμε αν είναι καλά», τόνισε ο κ. Ζαπράνης.
Η καταδρομική επίθεση των νεαρών κράτησε μόλις 2 με 3 λεπτά και εν συνεχεία, αποχώρησαν ανενόχλητοι. «Ήταν άλλη μία συνηθισμένη ημέρα για το ελληνικό πανεπιστήμιο» δήλωσε ο πρύτανης του ιδρύματος. (in.gr)

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Μήπως πρόκειται περί ηλιθίων;


Δεν έχει τέλος ο τζερτζελές που ζούμε εδώ και δυόμιση χρόνια. Από τότε δηλαδή που αποφασίσαμε να ψηφίσουμε τους άφθαρτους αριστερούς ήρωες της καθημερινότητάς μας για να «σκίσουν το μνημόνιο, να καταργήσουν τους φόρους και τα διόδια, για να ζήσουμε κι εμείς επιτέλους το όνειρο της ακσιοπρέπυας».
Έτσι, με την ψήφο μας μπήκαν επιτέλους
στη βουλή όλοι εκείνοι οι αποκλεισμένοι (επί δεκαετίες) από το καθεστωτικό σύστημα των ντόπιων και κσαίνων αφεντικών, κυρίως πρώην πασόκοι, νομοθετώντας περήφανα, εθνικά, και πάνω απ’ όλα αριστερά, με επίκεντρο τον άνθρωπο.Με μπροστάρηδες τον Αλέξη, τον γιο της γερακίνας, και τον «αντάρτη» Μπάνο, τον επονομαζόμενο και «τουρκοφάγο»… παλεύοντας για τα δίκια του λαού. Μια βουλή σύμβολο της ασυμβίβαστης δρακογενιάς, με ανθρώπινο πρόσωπο, με μοναδικό στόχο της την προκοπή του τόπου (που έλεγε κι ο κυρ Φώτης, ο προστάτης Άγιος της ΕΡΤ).
Μπορεί στην πράξη τα πράγματα να μην πήγαν όπως τα περιμέναμε, αφού η μαύρη αντίδραση βάζει συνεχή εμπόδια στην πρόοδο, όμως παρ’ όλα αυτά είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τους άφθαρτους αυτούς αγωνιστές σε όλο το μεγαλείο τους. Κυρίως στο μέγεθος της βλακείας που εκπέμπουν, συν την εγγενή τους ανεπάρκεια. Ακολουθώντας αναχρονιστικές, ιδεοληπτικές, και πάνω απ’ όλα ανερμάτιστες πολιτικές σε βαθμό που προσωπικά μου λείπει ακόμη κι ο Γιακουμάτος, που μπροστά στους σαλτιμπάγκους των Συριζανέλ φαντάζει statesman παγκόσμιας εμβέλειας.
Διότι αν πούμε να πάρουμε στα σοβαρά το «πολιτικό έργο» του Δρος Μπαρουφάκη, του (επενδυτή) Τσαλακώτου, του (νομπελίστα) Μουζάλα, του (πρωκτολόγου) Πολάκη, του (σπερματεγχύτη) Μπαλαούρα, του (διεθνολόγου) Αμανατίδη, του (διαστημάνθρωπου) Παππά, ή της … (ψαγμένης) Κονιόρδου, τότε είμαστε για λύπηση και για … δέσιμο.
Αυτό όμως μόνο όσον αφορά τους πολιτικούς, διότι σε άλλα επίπεδα, όπως εκείνο της καλλιτεχνικής μας διανόησης η ελπίδα όχι μόνο υπάρχει αλλά κυριαρχεί. Με διάφορους εκπροσώπους της να μεγαλουργούν καθημερινά, είτε μέσα από το έργο τους, είτε μέσα από τα ΜΜΕ και τα σόσιαλ μίντια, εκεί που πάλλεται η καρδιά της σύγχρονης Ελλάδας. Γι’ αυτό και θα πρότεινα μια έκτακτη προσωρινή κυβέρνηση, αποτελούμενη από καλλιτέχνες, μπας και δούμε «σωζμό»…Καλλιτέχνες όπως η Τάνια η Τσανακλίδου ή η Νατάσα η Μποφίλιου, που αποτελούν την αριστερή συνείδηση των «πουλημένων» πολιτικάντηδων, οι οποίοι όταν είδαν την κουτάλα με το μέλι ξάπλωσαν στα τέσσερα, αδιαφορώντας για τις χαμένες προσδοκίες του λαού που στηρίχτηκε πάνω τους.
Μια Νατάσα που μέχρι και στα καμαρίνια, ανάμεσα στις εμφανίσεις της, μελετάει (λένε) ενδελεχώς το έργο του Λέοντος Τρότσκι προκειμένου να μπορέσει κάποτε, όταν επιτέλους κυβερνήσει το ΚΚΕ(!!!) να το εφαρμόσει στην πολύπαθη και διψασμένη για λαϊκή δικαιοσύνη χώρα μας. Μέχρι τότε προετοιμάζεται ψυχολογικά και σωματικά για να ανέβει στο βουνό (ή να πάει στο ΣΑΡΒΑΙΒΟΡ 2). Παρεμπιπτόντως, στο βουνό ήθελε να ανέβει και η Άννα η Βαγενά, αλλά δεν βρήκε, λέει, δωμάτιο στην Αράχωβα, αφού λόγω της συριζέικης ανάπτυξης όλα ήταν κλεισμένα για τα Χριστούγεννα, οπότε η επανάσταση αναβάλλεται μέχρι να ωριμάσουν οι συνθήκες και να ξαναπάρει μπροστά η τσιμινιέρα…
Αμ ο άλλος; Ο ανυπότακτος και πάντα ασυμβίβαστος Διονύσης Τσακνής; Ο τροβαδούρος της ελπίδας; Που μικρός είδε, λέει, τον μπαμπά του να απάγεται από τους ντόπιους συνεργάτες των Γερμανών και ομοϊδεάτες του σύγχρονου Γερμανοτσολιά Πάσχου; Μια δραματική και ιδιαίτερα σκληρή εμπειρία, που άφησε ανεξίτηλες ουλές στην παιδική του ψυχή, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να ατσαλώσει το φρόνημά του, γι’ αυτό και αποφάσισε να αφιερώσει την ζωή και το είναι του στον συνάνθρωπο, με ένα πλούσιο καλλιτεχνικό αλλά και αγωνιστικό έργο μέσα από το οποίο ξεσκεπάζει τους σύγχρονους νενέκους και ρουφιάνους… Ένας Εμίλ Ζολά(ς) της γενιάς μας, που ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ για προδοσία τους συμβιβασμένους και έμμισθους κονδυλοφόρους της διαπλοκής.
Τώρα, πως γίνεται ο Διονύσης να έζησε την παραπάνω εμπειρία όντας γεννηθείς τη δεκαετία του ’50, ο θεός και ψυχή του. Μπορεί να είναι ταξιδιώτης του χρόνου… ή μπορεί να είχαν ξεμείνει τίποτα ναζί στο χωριό του, ή τέλος μπορεί να τους μπέρδεψε με τίποτα μεθυσμένους τουρίστες από το Μόναχο… Ποιος ξέρει; Εδώ η Μποφίλιου δηλώνει ποσαδίστρια…
Ή μπορεί και αυτός, όπως η Εύα η Καϊλή, που ο παππούς της δολοφονήθηκε από τους κομμουνιστές το ’48 αλλά ο μπαμπάς της και η μαμά της γεννήθηκαν την δεκαετία του ’50, να λέει αυτά που λέει ποιητική αδεία (ή αηδία)… Έτσι κι αλλιώς ποιος θα τους ελέγξει; Ο Κοντονής; Αυτός έλεγξε (και δίκασε) κοτζάμ Κλίντον… με τους μαϊντανούς θα ασχολείται; Εδώ έχουμε κοτζάμ βολευτίνα, την Καρακώσταινα, να δηλώνει με παρρησία ότι επέστρεψε ο οικοδομικός οργασμός, αφού όπου κυκλοφορεί βλέπει γύρω της μπετονιέρες! Τι να λέμε;Τα παραδείγματα είναι άπειρα. Η χώρα χρειάζεται μια νέα υπηρεσία: Μια εισαγγελία στελεχωμένη από ψυχίατρους. Διότι η βλακεία πάει σύννεφο. Και μάλιστα αμείβεται γερά. Με την μεν καρακώσταινα να τσεπώνει 8-10 χιλιαρικάκια μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει, τη δε Μποφίλιου να λατρεύεται μετά μανίας από τους μελανιασμένους «αριστερόφρωνες» συμπατριώτες μας, που σπεύδουν να αγοράσουν τα cd της καθώς και να την απολαύσουν ζωντανά στο «αντάρτικο μετερίζι» του DIOGENIS PALACE, εκεί που κάθε βράδυ δένεται το ατσάλι του σύγχρονου σοσιαλισμού και της διαρκούς επανάστασης, κάτω από μια στοίβα μαραμένες γαρδένιες…Το ερώτημα όμως που τόσο καιρό τριβελίζει στο μυαλό μου παραμένει: Είναι όντως ανεπαρκείς και άχρηστοι, παρά τις καλές τους προθέσεις, ή μήπως απλά πρόκειται περί ηλιθίων… που σε άλλες χώρες πιο συντεταγμένες θα τους είχαν ήδη δεμένους χεροπόδαρα σε θαλάμους με λαστιχένιους τοίχους;

Ποιος θα μας πει;


Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Η αθλιότητα της φιλανθρωπίας...

Evangelo Agneos ...



               


Στη λέξη φιλανθρωπία υπάρχει μια βαθιά αντίφαση, στα όρια του οξύμωρου. Ο άνθρωπος είναι απλώς άνθρωπος, δεν μπορεί να είναι φιλάνθρωπος. Όπως ο λύκος δεν μπορεί να είναι φιλόλυκος, ούτε η κότα φιλόκοτα και ο σκύλος φιλόσκυλος. Ο σκύλος, ναι, μπορεί να είναι φιλάνθρωπος, ως το κατεξοχήν κατοικίδιο που έχει μια σχεδόν αυτοκαταστροφική προσκόλληση στο είδος μας. Η κότα δεν θα μπορούσε να είναι ποτέ φιλάνθρωπη, αν είχε μια ελάχιστη επίγνωση του προορισμού της ως σούπας ή κοκκινιστής. Η γάτα, αν και εξίσου προσκολλημένη στον άνθρωπο και τα ενδιαιτήματά του, δεν είναι φιλάνθρωπη. Είναι απλώς φίλαυτη. Κι επειδή αγαπάει τον εαυτό της περισσότερο από οτιδήποτε άλλο- αν μπορεί να αποκληθεί αγάπη το ένστικτο αυτοσυντήρησης που έχει κάθε ον-, συμβιβάζεται με την αναγκαστική συνύπαρξή της με τον άνθρωπο. Είναι μια κατεξοχήν φιλόγατα που συνδέεται με μνημόνιο κατανόησης με τον άνθρωπο, αν υποθέσουμε ότι η βάση της συνύπαρξής της μ’ αυτόν είναι να πιάνει ποντίκια ή να προσφέρει το σώμα της στην ανθρώπινη ανάγκη για τρυφερότητα και χάδι.
Ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι φιλάνθρωπος. Μπορεί να είναι φιλόζωος ή ζωόφιλος – ας μην μπλέξουμε με την αυθεντική έννοια των δυο ταυτόσημων λέξεων, ποια σημαίνει την αγάπη για τη ζωή και ποια για τα ζώα. Φιλάνθρωπος μπορεί να είναι μόνον ο άνθρωπος που θεωρεί πως μόνος αυτός -άντε, και μερικοί ακόμη φίλοι, συγγενείς, άτομα της τάξης του, της αισθητικής του, της ιδεολογίας του- έχει ξεφύγει από την κατάσταση του ζώου και αντιμετωπίζει τους άλλους του είδους του ως ζώα, που έχουν την ανάγκη της φιλανθρωπίας του (ή της ζωοφιλίας του) και του οφείλουν ευγνωμοσύνη γι’ αυτήν.
Ακόμη κι αν αποδεχθεί κανείς τη χριστιανική αντίληψη της φιλανθρωπίας, πρέπει να εκκινήσει από τη βάση της, που είναι η φιλαυτία. «Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν», λέει το ευαγγελικό πρόταγμα.Αλλά αυτό προϋποθέτει, πρώτον, να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεύτερον, να αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου σε μια κατάσταση ισότητας με τον πλησίον. Τρίτον, να νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε μια ενότητα με τον πλησίον. Δηλαδή, να αντιλαμβάνεσαι την ανθρώπινη φύση σου, έτσι όπως την αντιλαμβανόταν ο Hobbes στον «Λεβιάθαν» του: «Η φύση έχει κάνει σε τέτοιο βαθμό τους ανθρώπους ίσους ως προς τις ικανότητες του σώματος και του νου, ώστε (…) η διαφορά των ανθρώπων δεν είναι τόσο αξιοσημείωτη που να μπορεί κανείς να αξιώνει για τον εαυτό του οποιοδήποτε ωφέλημα το οποίο κάποιος άλλος να μη μπορεί εξίσου καλά να το αξιώσει».
Η φιλανθρωπία είναι η άλλη όψη της έκπτωσης από τη φυσική κατάσταση ισότητας. Πριν γίνουμε «φιλάνθρωποι», έχουμε αποδεχθεί το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι είναι κατώτεροι από μας, έχουν χάσει ωφελήματα που για μας είναι αυτονόητα ή φυσικά: το σπίτι τους, μια πατρίδα, ένα αξιοπρεπές εισόδημα, μια δουλειά. Έχουμε, δηλαδή, αποδεχθεί μια αφύσικη κατάσταση ανισότητας. Στην οποία μπορεί και να έχουμε συμβάλει. Με την απληστία μας, την ανοχή μας ή τη σιωπή μας.

Σιχαίνομαι τη φιλανθρωπία. Έστω κι αν σπάνια αντιστέκομαι στον πειρασμό ν’ αγοράσω ένα πακέτο χαρτομάντιλα από τα φανάρια, να υποστώ το καθάρισμα του παρμπρίζ του αυτοκινήτου ή να δώσω στο αποστεωμένο «τζάνκι» το ευρώ με το οποίο υποτίθεται θα αγοράσει τυρόπιτα και δεν θα τσοντάρει για την επόμενη δόση του. Εξαγοράζω τις τύψεις μου για το γεγονός ότι εγώ ακόμη είμαι «εντός», όταν τόσοι άλλοι είναι «εκτός», όπως οι χριστιανοί με τον οβολό τους θαρρούν ότι διαγράφουν μια από τις αμαρτίες τους και κερδίζουν ένα μέτρο στον μαραθώνιο προς τον παράδεισο. Είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας. Διόλου αθώα και ανιδιοτελής, πρέπει να ομολογήσω.

Αλλά η οργανωμένη βιομηχανία φιλανθρωπίας, στην οποία συνωθούνται θύτες και θύματα, μου είναι απεχθής. Είναι μια κολοσσιαία απάτη. Ανοίγεις το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, την εφημερίδα κι είσαι μπροστά σε μια παρέλαση δημίων που περιθάλπουν τα θύματά τους λίγο πριν τα καρατομήσουν. Ή και έπειτα απ’ αυτό. Άλλος μαζεύει ρούχα, άλλος λεφτά, άλλος φάρμακα, άλλος τρόφιμα, αφού πρώτα έγδυσε, ξάφρισε, αρρώστησε και άφησε νηστικό τον αποδέκτη της αλληλεγγύης του. «Όλοι μαζί μπορούμε», «κανείς μόνος του στην κρίση». Γιατί δεν επεδείκνυαν προληπτικά την αλληλεγγύη τους, πριν η κρίση ξεβράσει τα θύματά της στο περιθώριο; Τι είπαν και τι έκαναν όταν περικόπτονταν οι μισθοί, όταν οι συντάξεις έπεφταν στα όρια της πείνας, όταν θερίζονταν τα προνοιακά επιδόματα, και μάλιστα με το ανάθεμα της επαίσχυντης εύνοιας σε «κηφήνες», όταν το ΕΣΥ και τα Ταμεία λεηλατούνταν, όταν η τρόικα πετσόκοβε το ανάπηρο κοινωνικό κράτος κι όταν η μνημονιακή ύφεση πλημμύριζε με λουκέτα και ανέργους τα οικονομικά ερείπια; Σε ποιο μέτρο κοινωνικής καταστροφής λένε «όχι» ακόμη και σήμερα οι πρωταθλητές της φιλανθρωπίας; Το αντίθετο ακριβώς συνέβη και συμβαίνει. Οι φανατικότεροι φιλάνθρωποι είναι οι κάτοχοι του μνημονιακού πρωταθλήματος. Αυτό θα μπορούσε λαϊκά να εκφραστεί και ως εξής: «Να σε κάψω, Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι». Ή «πρώτα μας χέζουν και μετά μας σκουπίζουν».
Σας ακούγεται χυδαίο; Όμως, δεν είναι πιο χυδαίο να απαιτούν την αναδιανομή της δυστυχίας των θυμάτων επειδή τους είναι αδιανόητη η αναδιανομή του πλούτου των θυτών; Δεν είναι πιο χυδαίο να απαιτούν να οικοδομηθεί στα ερείπια του κοινωνικού κράτους που οι ίδιοι κατεδάφισαν ένα εθελοντικό υποκατάστατό του; Δεν είναι πιο χυδαίο οι χρυσοδάκτυλοι της διαπλοκής και του πλιάτσικου στον κοινωνικό πλούτο να διαγκωνίζονται σε «μαραθώνιους της αλληλεγγύης»;
Η κοινωνία δεν χρειάζεται «ανιματέρ» του ανθρωπισμού, ούτε «σελέμπριτι» του πλούτου και της «γκλαμουριάς» για να αφυπνιστούν τα ανθρωπιστικά ανακλαστικά της. Χρειάζεται μηχανισμούς εξάλειψης της φτώχειας, της ανισότητας και της περιθωριοποίησης. Συζητάει κανείς γι’ αυτό; Όχι. Αλλά, όταν θεωρείται αδιανόητο να μείνει ανεξόφλητος ο ομολογιούχος -κατά κανόνα μέλος του πλουσιότερου 1% του παγκόσμιου πληθυσμού που ευθύνεται για την εξαθλίωση του φτωχότερου 30%- και αυτονόητο να «κουρευτεί» ο συνταξιούχος των 600 ευρώ, το αποτέλεσμα είναι θα είναι αυξάνονται επικίνδυνα οι επαίτες και αποδέκτες της φιλανθρωπίας. Κι είναι μάλλον απίθανο να εξαγοραστούν η επικινδυνότητα και η σιωπή τους με τα ψίχουλα της επαιτείας.
Αλλά η βιομηχανία της φιλανθρωπίας προτιμά ακριβώς αυτό: να καταστήσει τους ανθρώπους, ακόμη και τους φτωχότερους και δυστυχέστερους, συνενόχους της φτώχειας και της δυστυχίας τους. Να τους πείσει ότι οι αναξιοπαθούντες πλησίον τους είναι θύματα μιας «φυσικής ανισότητας», εξίσου ακατανίκητης με τις θεομηνίες ή τις φυσικές καταστροφές. Έτσι, δεν αγαπούν τον πλησίον τους ως σεαυτόν. Απλώς, τον οικτίρουν και τον απομακρύνουν σε απόσταση ασφαλείας. Τον αντιμετωπίζουν ως απειλή που πρέπει να εξευμενιστεί. Κατ’ ουσίαν τον μισούν γιατί υπάρχει, παρ’ ότι η εξαθλίωση του άλλου είναι προϋπόθεση της δικής τους -υπαρκτής ή φανταστικής- ευδαιμονίας, καθιστώντας τη φιλανθρωπία μια αυθεντική μισανθρωπία.
Να μια ακραία αλλά αυθεντική εκδοχή της μισάνθρωπης φιλανθρωπίας: ο Τζορτζ Σόρος, από τους πλουσιότερους και πιο αδίστακτους κερδοσκόπους στον κόσμο, άμεσα υπεύθυνος εκτεταμένων ανθρωπιστικών καταστροφών που προκάλεσε το παιχνίδι του με τα νομίσματα, τις μετοχές ή τα εμπορεύματα, είναι και «ιδιοκτήτης» ενός από τα μεγαλύτερα δίκτυα «φιλανθρωπίας» στον κόσμο. Αν κάθε χρόνο εκπονεί και κάποιου είδους ισολογισμό των αλληλοαναιρούμενων δράσεών του, με τη φιλοδοξία να ισοσκελίσει τα μεγέθη της καταστροφής και της σωτηρίας, υποθέτω ότι θα τρομάζει κι ο ίδιος με το τερατώδες έλλειμμα στο ισοζύγιο του οίκτου του.

ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ


ΠΗΤΣΑΜ: Λαμβάνω την τιμή να συστηθώ: Ιερεμίας Ιωνάθαν Πήτσαμ, της Α. Ε. Πήτσαμ Κόμπανυ. Δουλειά της εταιρείας είναι να ξυπνά στους ανθρώπους τη λύπηση για τον άνθρωπο. Και το δηλώνω ξεκάθαρα… Η επιχείρηση πάει κατά διαόλου. Και σας το λέω εγώ, ο Ιερεμίας Πήτσαμ, που ελέγχω τα δύο τρίτα των ζητιάνων του Λονδίνου και κάτι ξέρω από ανθρώπινο οίκτο. Τι συγκινεί λοιπόν σήμερα τον άνθρωπο; Τίποτα. Γιατί και το πιο μαύρο χάλι, άντε και το συνηθίσει ο άλλος, δεν του λέει τίποτε. Κανένας δεν λυπάται κανέναν. Γίναμε αναίσθητοι και, μη σας κακοφανεί, γίναμε και γουρούνια. Βλέπεις στη γωνία έναν ωραίο γερό άνδρα με στρατιωτικό αμπέχονο και κομμένο το δεξί του χέρι, τρομάζεις, σαστίζεις, βγάζεις και του δίνεις τρία σελίνια. Τη δεύτερη φορά να σου πάλι ο κουλός στη γωνία του δρόμου, βγάζεις και του ακουμπάς δύο σελίνια. Άντε και βρεθεί ο κουλός μπροστά σου  για τρίτη φορά, σου τη δίνει και τον καρφώνεις στον μπασκίνα της γειτονιάς. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ταμπέλες (πιάνει από το ράφι μια ταμπέλα και τη δείχνει στο κοινό). ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ. Ωραία κουβέντα, ωραία ταμπέλα, τι να την κάνεις που ξέφτισε σε δύο βδομάδες. Άλλη ταμπέλα: ΑΓΑΠΑ ΜΕ, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΣΥ. Καλό, ε; Δύσκολο να το πιάσεις, αλλά όμορφο. Δούλεψε πάνω από δύο μήνες, αλλά πάει κι αυτό, ξέφτισε… Τελειώνουνε κι οι όμορφες κουβέντες, τι νομίζεις; Ο κόσμος άλλαξε, θέλει καινούργια πράγματα.
Μπέρτολντ Μπρεχτ, «Η όπερα της πεντάρας» 


Πηγή: kibi-blog.blogspot.gr

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Πόσα αδικήματα διαπράττει καθημερινά ο υπουργός Μουζάλας κύριε Εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης;;;


Ο Μουζάλας έχει βάλει σκοπό να καταστρέψει το 3ο μεγαλύτερο νησί του Αιγαίου. Λειτουργεί, ΟΧΙ ως υπουργός αλλά ως αντιπρόσωπος συγκεκριμένων ΜΚΟ. Η ΦΩΤΟ που βλέπετε τραβήχτηκε σήμερα πριν λίγο και δείχνει ένα καράβι φορτωμένο με οικίσκους στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Στον καταπέλτη του καραβιού έχουν παρκάρει φορτηγά του Δήμου προφανώς γιατί για άλλη μια φορά η αστεία κυβέρνηση αποφάσισε χωρίς να ρωτήσει κανέναν!


Και τι έχει αποφασίσει;;; Να μετατρέψει το νησί σε αποθήκη μεταναστών και λαθρομεταναστών μιας και οι πρόσφυγες έχουν φύγει προ πολλού!
Ετσι, κάνει το παν για να εγκαταστήσει ΜΟΝΙΜΑ στο νησί με το έτσι θέλω 20.000 παράνομους μετανάστες !
Προφανώς δημιουργεί σε μια πόλη 37.000 κατοίκων μια τεράστια … φυλακή 20.000 παράνομων από όλα τα μήκη και πλάτη της γης!
Κύριε Εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης, έχετε υπ’όψιν ΠΟΣΑ αδικήματα διαπράττει ο Υπουργός Μουζάλας; Είπε κανείς ότι οι υπουργοί είναι στο απυρόβλητο; Το ότι «προστατεύεται» από τον επαίσχυντο νόμο περί “ευθύνης υπουργών” (3126/2003) δεν σας δένει τα χέρια! Υπάρχει πάντα σε ισχύ το Ελληνικό Σύνταγμα!
Το οποίο με την διάταξη του άρθρου 4 παράγραφος 1 αναφέρει ξεκάθαρα ότι: «oι Ελληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου». Σαφώς λοιπόν ο νόμος αυτός δεν προστατεύει τον υπουργό Μουζάλα γιατί καθιερώνει διαφορετικούς όρους και προϋποθέσεις για την ποινική ευθύνη υπουργών και υφυπουργών σε σχέση με την ποινική ευθύνη των υπολοίπων Ελλήνων. Και σαφώς τον καθιστά υπεύθυνο για τα θύματα ανάμεσα στους μετανάστες! Για το γεγονός ότι «παστώνει» στην κυριολεξία σε στρατόπεδα χιλιάδες ψυχές δεν αποτελεί ένα σύγχρονο κολαστήριο;
Φυσικά, εκτός του Μουζάλα, υπάρχουν κι άλλοι κάτω από αυτόν που ΔΕΝ είναι υπουργοί κι απλά εκτελούν τις εντολές του!! Καπετάνιοι, οδηγοί, υπάλληλοι ΜΚΟ κι ένα σωρό άλλοι τους οποίους μπορείτε να τους συλλάβετε με μια και μόνο λέξη σας κύριε Εισαγγελέα!
Κύριε Εισαγγελέα, πόσο ακόμα θα χαϊδεύουμε έναν τέτοιο υπουργό και δεν θα λέμε την αλήθεια στον κόσμο; Επειδή υπέστη επικοινωνιακή ήττα με όσα έγιναν στην Ειδομένη (και αλλού) αποφάσισε να τους «κλειδαμπαρώσει» σε ένα νησί για να συνεχίσουν να οικονομούν διάφοροι, οι οποίοι με πρόσχημα την λέξη «ανθρωπισμός» φουσκώνουν καθημερινά τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς;;;
Κύριε Εισαγγελέα, σας υπενθυμίζω ότι ακόμη και η αστεία αυτή κυβέρνηση είχε πει ότι οι παράνομοι μετανάστες θα διασπαρθούν σε όλη την Επικράτεια! Κι αυτοί τους στοιβάζουν σε ένα νησί, μόνο και μόνο για να τους κρύβουν από τα φώτα της δημοσιότητας κι αυτή τη στιγμή έχουν φράσει στους 12.000 με σκοπό να τους αυξήσουν σε 20.000 μέχρι το επόμενο καλοκαίρι!
Θα επιτρέψετε λοιπόν την συνέχιση αυτού του αποτρόπαιου και ειδεχθούς εγκλήματος κατά των ακριτών της Λέσβου και κατά των ανθρώπων που «παστώνει» καθημερινά ο υπουργός Μουζάλας κύριε Εισαγγελέα;
George Adalis B

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Ως πότε θα σκύβουμε το κεφάλι ηττημένοι;



Θα συνεχίσουμε για πολλές μέρες ακόμη να ασχολούμαστε με τον τουρκικό τσαμπουκά στην έδρα μας και με τις αιτίες που οδήγησαν σ’ αυτή την προκλητική στάση του Ερντογάν.Ακόμη κι αν η απάντηση που έλαβε ήταν η πρέπουσα σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε πρωτοσέλιδο εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ που έγραφε «Η Ελλάδα με τον Αλέξη ζει ιστορικές στιγμές». Γελάνε και οι μαϊμούδες με την προσπάθεια που γίνεται να χαρακτηριστούν… εποικοδομητικές οι συνομιλίες όταν ολόκληρoς ο κόσμος έχει αντιληφθεί τι έγινε.
Όταν ο Ερντογάν μας λέει μέσα στο σπίτι μας «έχουμε τέσσερις βουλευτές στην ελληνική Βουλή», τότε για ποια εποικοδομητική κουβέντα μιλάμε; Έχουμε Τούρκους βουλευτές και δεν το ξέρουμε; Κι όλο αυτό το σόου που στήθηκε στη Θράκη, μια εξαιρετικά ευαίσθητη περιοχή δείχνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο πως δεν έπρεπε να αφήσει η Αθήνα τον Ερντογάν να πάει εκεί. Είχε κάθε δικαίωμα να του το απαγορεύσει. Για σκεφτείτε να πάει ο Τσίπρας στην Τουρκία και να πει «θέλουμε πίσω την Πόλη» ή «η Σμύρνη είναι δική μας».
Η Θράκη βρίσκεται πάντα στις στρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας. Θα ήθελε να στήσει ένα σκηνικό το οποίο θα οδηγήσει σε δημοψήφισμα ανεξαρτησίας. Και δεν είναι καθόλου αστείο αυτό. Η ενίσχυση του τουρκικού στοιχείου στην περιοχή, οι ψευτομουφτήδες, η κατήχηση, το μαύρο χρήμα που διακινείται είναι μέρη του ευρύτερου σχεδίου που έχει η Τουρκία εδώ και πολλά χρόνια.
Αυτό λοιπόν ήταν ένα φάουλ το οποίο πρέπει να το προσέξουμε. Μπορεί να μη χάνουμε τίποτε από τα λόγια του Ερντογάν, όμως, οι πράξεις που γίνονται και αυτά που κρύβονται στην περιοχή πρέπει να προσεχθούν.
Όπως πρέπει να προσεχθεί στο μέλλον και η απίστευτη προχειρότητα στην προετοιμασία του ταξιδιού του Σουλτάνου. Οι Έλληνες διπλωμάτες παίρνουν βαθμό κάτω από τη βάση, ειδικά αν ισχύει μια φήμη που ακούγεται τελευταία.
Λέγεται, λοιπόν, ότι αμέσως μετά τη συνέντευξη στον Σκάι και τις προκλητικές δηλώσεις του Ερντογάν κάποιοι από την Αθήνα διαμαρτυρήθηκαν. Κι αυτό διότι το ταξίδι είχε κλειστεί αφού πρώτα είχαν κλειστεί και οι λεπτομέρειες, ότι δηλαδή ο Σουλτάνος δεν θα άνοιγε τέτοια επικίνδυνα θέματα, όπως κι έκανε τελικά αφού Τούρκος και μπέσα δεν υπάρχει.Αφού, λοιπόν, διαμαρτυρήθηκαν στην Άγκυρα οι φήμες λένε ότι ο Ερντογάν απείλησε να μην πραγματοποιήσει το ταξίδι. Κι αντί να του πούνε «στο καλό και να μας γράφεις», όπως είχε κάθε δικαίωμα η Αθήνα, τελικά ο Τούρκος πρόεδρος βγήκε κι από πάνω.Έπρεπε λοιπόν αμέσως μετά τη συνέντευξη στον Παπαχελά, η ελληνική διπλωματία είτε να απαιτήσει εξηγήσεις από τον Ερντογάν και μάλιστα δημόσια είτε να ακυρώσει το ταξίδι και να γλιτώσουμε την ξεφτίλα.
Και κάτι τελευταίο. Από χθες γίνεται μια προσπάθεια να φορτώσουν όλα τα βάρη του φιάσκο στον Προκόπη Παυλόπουλο. Κυβερνητικές πηγές διαρρέουν ότι είναι ενοχλημένο το Μαξίμου από τη στάση του Προέδρου. Η αλήθεια είναι ότι έγιναν λάθη, ότι η κουβέντα και μόνο που άνοιξε ο Παυλόπουλος έδωσε πάσα στον Σουλτάνο να κάνει παιχνίδι. Όμως, η έλλειψη προετοιμασίας ήταν αυτή που ευθύνεται για όλα. Άραγε τις προηγούμενες ημέρες είχαν γίνει «μαθήματα» στον Παυλόπουλο και τον Τσίπρα για το πώς θα αντιμετώπιζαν τον Ερντογάν; Είχαν φτιάξει το σενάριο της προκλητικής στάσης ώστε να έχουν και τις ανάλογες απαντήσεις;
Πήγαν στο προεδρικό μέγαρο διπλωμάτες για να προετοιμάσουν τον κ. Παυλόπουλο; Που είναι το υπουργείο Εξωτερικών σε όλη αυτή την υπόθεση; Μόνο να βγάζει οργισμένα non paper κατά των κομμάτων και των ΜΜΕ ξέρει;
Ας τελειώνουμε με το παραμυθάκι. Τα εθνικά θέματα, η αντιμετώπιση της τουρκικής διπλωματίας, υποθέσεις κρίσιμες για την πατρίδα μας πρέπει να αντιμετωπίζονται με την ανάλογη σοβαρότητα. Πρέπει κάθε κυβέρνηση να ξέρει την παραμικρή λεπτομέρεια και να ξέρει πώς θα απαντά σε κάθε ερώτημα.
Δεν είναι ούτε μνημόνια και διαπραγμάτευση με την Ντέλια (που κι εκεί μπάχαλο το έχουν κάνει), ούτε παιχνίδι με τους μπαχαλάκηδες των Εξαρχείων. Η κυβέρνηση Τσίπρα απέδειξε με πόση ελαφρότητα αντιμετωπίζει ακόμη και τα πατριωτικά θέματα. Και δυστυχώς για άλλη μια φορά φτάνουμε στο σημείο να σκύβουμε το κεφάλι ηττημένοι.


H «μυστήρια» επίσκεψη Ερντογάν, η Εθνική στρατηγική και η «Α έως Ω» Τουρκική απειλή


γράφει ο Παναγιώτης Ήφαιστος
Το παρόν κείμενο γράφεται με αφορμή την επίσημη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο 2017. Σε ένα πρόσφατο σχόλιο γράψαμε ότι για αυτή την «μυστήρια» επίσκεψη για την οποία πολλοί διερωτήθηκαν δεν μπορούμε να μιλήσουμε με βεβαιότητα πριν καθότι ως προς κάποια ζητήματα χειρισμών για να μιλάς έγκυρα απαιτείται να γνωρίζεις τι υπάρχει μέσα στα αθέατα διπλωματικά κουτιά των πελατειακών διπλωματικών συναλλαγών. Μολαταύτα, στεκόμαστε κριτικά για μια σειρά σημαντικούς λόγους.Μεταξύ άλλων, στην βάση της δικής μας αντίληψης για το πως συμπλέκονται οι στρατηγικοί σκοποί και μεθοδεύσεις με διπλωματικές στάσεις όπως αυτή, μια τόσο σημαντική επίσκεψη θα ήταν νοητή μόνο εάν είχαν ήδη σταθεροποιηθεί συμφωνίες τερματισμού των διενέξεων στο Αιγαίο και στην Κύπρο στην βάση του διεθνούς δικαίου. Προσκαλώντας ένα ακραία αμφιλεγόμενο αρχηγό κράτους με το βαρύ μητρώο του Ερντογάν και όλα τα θέματα να αιωρούνται είναι τουλάχιστον αξιοπερίεργο. Μόνο κριτικά μπορούμε λοιπόν να σταθούμε όσον αφορά μια τέτοια επίσκεψη εκτός και εάν στα διπλωματικά παρασκήνια έγιναν συναλλαγές πρωτίστως με τις ΗΠΑ και κάποια μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη για ελιγμούς και χειρισμούς που εντάσσονται σε αυτό που στην στρατηγική θεωρία ονομάζουμε «πελατειακές σχέσεις – patron client relations» και που εξυπηρετούν ζωτικά Ελληνικά συμφέροντα.Τα προαναφερθέντα «μαύρα κουτιά της διπλωματίας» έχουν κάποιο νόημα μόνο εάν ήταν ενταγμένα σε μια συνολική εθνική αποτρεπτική στρατηγική η οποία ποτέ δεν είναι υπόθεση ενός ατόμου αλλά του κράτους στο σύνολό του και κυρίως του εκάστοτε πρωθυπουργού και των Υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας. Είναι; Εκτιμάται πως δεν είναι καθότι με όρους κοινώς αποδεκτούς διεθνώς η κρατική οργάνωση και το πολιτικό σύστημα πασίδηλα και καθημερινά καταμαρτυρείται πως είναι ελλειμματικά. Αυτό πρέπει να αναφέρουμε, δεν είναι μόνο φαινόμενο των τελευταίων δεκαετιών αλλά κατάσταση που επικρατεί ήδη από την δεκαετία του 1830. Το σημαντικό ζήτημα στις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας όπως και με κάθε άλλο κράτος στο ανελέητα συγκρουσιακό και ανταγωνιστικό σύγχρονο διεθνές σύστημα είναι η διάγνωση του κατά πόσο υπάρχει ή δεν υπάρχει αναθεωρητική απειλή.Αυτό απαιτεί πρώτον ορισμό της απειλής και δεύτερον σωστές εκτιμήσεις για την σχέση μεταξύ απειλής, ικανότητας και μπλόφας του αμυνόμενου και επιτιθέμενου.
Ιδιαίτερα όσον αφορά το αμυνόμενο κράτος ισχύει η ρήση του Sun Zu, «εάv γvωρίζεις τov αντίπαλο και τov εαυτό σoυ, δεv έχεις αvάγκη vα φoβάσαι τo απoτέλεσμα (ακόμη και) εκατό μαχώv. Εάv γvωρίζεις τov εαυτό σoυ αλλά όχι τov αντίπαλο, για κάθε vίκη πoυ κερδίζεις θα έχεις και μια ήττα. Εάv δέv γvωρίζεις τov εαυτό σoυ, oύτε τov αντίπαλό σου, θα ηττηθείς σε κάθε μάχη». Στο νεοελληνικό κράτος το τελευταίο τουλάχιστον τέταρτο του αιώνα δεν γνωρίζουμε αυτόν που μας απειλεί, δεν θέλουμε να ξέρουμε καν αν υπάρχει απειλή, δεν μας ενδιαφέρει εάν μας απειλεί και στρεφόμαστε με ύβρεις και δολοφονίες χαρακτήρα κατά όποιου επιχειρήσει χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της στρατηγικής θεωρίας να ορίσει την απειλή, να περιγράψει τον κίνδυνο και να εξηγήσει τι είναι μια αποτρεπτική στρατηγική ενός αμυνόμενου κράτους.
Πριν πούμε οτιδήποτε άλλο μπορούμε να αναφερθούμε στην πρώτη μετά από πολλές δεκαετίες επίσκεψη αρχηγού του Τουρκικού κράτους στην Ελλάδα.
Ο Ταγίπ Ερντογάν σε συνέντευξή του πριν αποβιβαστεί στην Αθήνα όρισε παραστατικά την Τουρκική απειλή κατά της Ελλάδας. Στην ερώτηση τι εννοεί για την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης απάντησε:  «η Συνθήκη της Λωζάνης δεν περιβάλλει μόνο την Ελλάδα αλλά ολόκληρη την περιοχή. Πιστεύω ότι όλες οι Συνθήκες χρειάζονται μια επικαιροποίηση. Και η Λωζάνη, με βάση τα πρόσφατα γεγονότα, χρειάζεται μια επικαιροποίηση». Και συνέχισε, «Όταν μιλάω για επικαιροποίηση, μπορούμε να συζητήσουμε τα πάντα, από το Α ως το Ω».
Στην στρατηγική θεωρία αυτού του είδους η απειλή ονομάζεται απέραντη απειλή. Δηλαδή τα σύνορα των αναθεωρητικών αξιώσεων είναι τόσο θολά και απροσδιόριστα ούτως ώστε να εκτείνονται, ακριβώς από το Α εως το Ω.
Με πιο πρακτικούς όρους η στρατηγική ανάλυση αν και τα θεωρεί συνδεδεμένα, διακρίνει μεταξύ διαπραγματεύσεων και έναρξης μιας στρατιωτικής σύρραξης.
Όταν η απειλή είναι απέραντη πάνω σε ένα κατευναστικό τραπέζι όπου ο αμυνόμενος δέχεται να συζητήσει αλλαγή της ισχύουσας διεθνούς τάξης οι αναθεωρητικές διεκδικήσεις είναι εκτεταμένες, άγνωστες και διαρκώς αυξανόμενες ανάλογα με το πόσο αναλώσιμο θεωρεί την αμυνόμενο.
Εάν η απειλή προσδιοριστεί ως απέραντη και εάν και όταν η αποτροπή καταρρεύσει και αρχίσει στρατιωτική σύγκρουση τα στρατεύματα του κράτους που απειλεί εάν υπερφαλαγγίσουν τον αμυνόμενο δεν υπάρχουν όρια για το που θα σταματήσουν.
Τι σημαίνει λοιπόν Α έως Ω; Η δήλωση του Ερντογάν ως προς τούτο είναι ιστορική και αποκαλυπτική γιατί για μια ακόμη φορά επαληθεύει τον απέραντο χαρακτήρα της Τουρκικής απειλής.Στην περίπτωση μιας σύρραξης που θα προκαλέσει η κατευναστική τακτική τα στρατεύματα εκεί που θα σταματήσουν τα στρατεύματα θα είναι και τα τετελεσμένα της βίας τα οποία η εμπειρία δείχνει ότι είναι δύσκολο ή ανέφικτο να ανατραπούν, οπότε και αρχίζουν διαπραγματεύσεις αναγνώρισης του νέου διεθνούς status quo, της νέας δηλαδή διεθνούς τάξης.
Για να μην αναφερθώ σε άλλες ιστορικές εμπειρίες μπορούμε να μνημονεύσουμε την πολύ γνωστή σε όλους και ολοζώντανη περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Με την επισήμανση μάλιστα ότι πέραν του ότι το αμυνόμενο κράτος προχώρησε σε διαπραγματεύσεις αναγνώρισης των τετελεσμένων της παράνομης και καταχρηστικής άσκησης βίας, οι σπάνιες για τον ΟΗΕ ξεκάθαρες αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας για αυτή την παράνομη παραβίαση της διεθνούς τάξης –ιδιαίτερα του 1983, αλλά και της Συνθήκης της Γενεύης για το έγκλημα πολέμου των εποίκων και την κατάφωρη παραβίαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην οποία είναι μέλη όλοι οι εμπλεκόμενοι– αποδεικνύονται αναποτελεσματικές εάν η απαίτηση του αμυνόμενου δεν συνοδεύεται από επαρκή ισχύ.
Στο σημείο αυτό, υπογραμμίζουμε ότι γενικότερα ένα κράτος θεωρείται βιώσιμο όταν διαθέτει επαρκή ισχύ να διατηρήσει ή να εφαρμόσει τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου που ορίζουν την διεθνή τάξη και κατά συνέπεια την Επικράτειά του και την οριοθέτηση της κυριαρχίας του με τα άλλα κράτη.Υπό αυτό το πρίσμα κανείς μπορεί εύλογα να διερωτηθεί που βρίσκονται τα θαλάσσια σύνορα (χωρικά, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ) της Ελλάδας και πως θα αποκατασταθεί η διεθνής τάξη στην Κύπρο για να διερωτηθεί σε ποιο βαθμό το νεοελληνικό κράτος και το κυπριακό κράτος είναι πλέον βιώσιμα.Πέραν της καθημερινότητας και της μυστήριας επίσκεψης του Ερντογάν τον Δεκέμβριο 2017 η οποία όπως προχωρούμε θα κριθεί εκ του αποτελέσματος, το μείζον για ένα κράτος το οποίο υπερασπίζεται το status quo είναι να έχει επίγνωση κάποιων πραγμάτων.

Με «επίγνωση» εννοούμε ότι τα κρατικά επιτελεία οφείλουν να γνωρίζουν επακριβώς την απειλή, να διαθέτουν ανά πάσα στιγμή αξιόπιστες εκτιμήσεις για τις ικανότητες του αντιπάλου και να προχωρούν έτσι σε εκτιμήσεις για τον βαθμό μπλόφας και έτσι για τον βαθμό του κινδύνου που διατρέχει το κράτος.Επειδή τα ζητήματα αυτά έχουν αναλυθεί επανειλημμένα σε δοκίμια άρθρα και εκτενέστερα κείμενα –εκτενέστερο κείμενο είναι το «Αποτρεπτική στρατηγική και Ελληνική Εξωτερική Πολιτική» στο βιβλίο Ελληνική Αποτρεπτική Στρατηγική του 1991 το οποίο δεν εκδόθηκε ξανά επειδή δεν υπάρχει οτιδήποτε για να αλλάξει ή να συμπληρωθεί (είναι εξαντλημένο και θα δημοσιευτεί σύντομα ξανά με επίμετρο)– εδώ θα περιοριστούμε μόνο στην σκιαγράφηση κάποιων πραγμάτων, κάποιων όρων και κάποιων εννοιών που (ας μας επιτραπεί να πούμε «δυστυχώς») θα μας είναι εξαιρετικά χρήσιμοι τους μήνες και χρόνια που έρχονται.Προσθέτω ότι αυτοί οι όροι και αυτές οι έννοιες αν και αποτελούν Αλφαβητάριο στην στρατηγική θεωρία στην Ελλάδα το μέλημα πολλών εδώ και δεκαετίες είναι να τις εξορκίσουν ή και να τις εξαφανίσουν. Το γιατί δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά μας να το εξιχνιάσουμε.
Απειλή στις διακρατικές σχέσεις είναι η εκδηλωμένη πρόθεση της μιας πλευράς vα πρoκαλέσει κάπoια ζημιά εις βάρoς τωv συμφερόvτωv της άλλης, εάv η τελευταία δέv συμμoρφωθεί ως πρoς τις απαιτήσεις και τηv θέληση της πρώτης.
Μία απειλή δημιoυργεί κίvδυvo, όταv o απειλώv έχει τα μέσα και τηv θέληση vα τηv εκτελέσει. Η Τουρκία έχει τα μέσα και την πρόθεση. Η απάντηση είναι ότι τα έχει.
Ο κίvδυvoς, βασικά, είvαι η διαφoρά μεταξύ της απειλής και της ικαvότητας τoυ αμυvoμέvoυ vα τηv αvτιμετωπίσει. Κινδυνεύει η Ελλάδα; Στον βαθμό που αλλάζει ο συσχετισμός των συντελεστών ισχύος –οπλικά συστήματα αλλά όχι μόνο– η απάντηση ότι ο κίνδυνος εκπλήρωσης των σκοπών της Άγκυρας είναι πλέον πολύ μεγάλος, ιδιαίτερα εάν η Ελληνική πλευρά διαπράξει το μοιραίο σφάλμα κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και δημιουργίας ενός κρατικού εκτρώματος στην Μεγαλόνησο.Δύo σημαvτικoί και αλληλoσχετιζόμεvoι παράγovτες, είvαι η ικαvότητα εκτέλεσης της απειλής (συvάρτηση της πoσότητας και πoιότητας τωv μέσωv), και η αξιoπιστία (συvάρτηση της θέλησης τoυ απειλoύvτoς, της ικαvότητάς τoυ vα αξιoπoιήσει απoτελεματικά τα μέσα πoυ διαθέτει, και της ικαvότητάς τoυ vα μεταδόσει στηv άλλη πλευρά τα κατάλληλα μυvήματα).
Παρά τo ότι, η στρατιωτική ικαvότητα είvαι o ύστατoς παράγovτας, η δυvατότητα εvός κράτoυς vα αvτιμετωπίσει τις απειλές εvαvτίov τωv συμφερόvτωv τoυ, είvαι συvάρτηση πάρα πoλλώv, σύvθετωv και ρευστώv παραγόvτωv, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης ή ανυπαρξίας στρατηγικής κουλτούρας που συντείνει σε ομοφωνία όσον αφορά τις έσχατες λογικές.
Αρκεί να πούμε ότι Έλληνες φορείς επιστημονικών τίτλων προηγήθηκαν του Τούρκου προέδρου καθότι είπαν πως η γενοκτονία το 1922 οφειλόταν σε κάποιου είδους συνωστισμό, υποβοηθώντας έτσι τον κ Ερντογάν να δηλώσει ενώπιον Ελλήνων πολιτικών ηγετών ότι το 1922 και 1955 «αποχώρησαν από το νεοτουρκικό κράτος».
Υπάρχει Τoυρκική απειλή; Η εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών, καταμαρτυρεί ότι η απάντηση δεν είναι αυτονόητη για όλους τους νεοέλληνες. Με αυτούς, ασφαλώς, δεν συμπεριλαμβάνουμε όσους προγραμματικά και εξ ορισμού τάσσονται εναντίον των εθνικών συμφερόντων και των οποίων οι στάσεις είναι μορφικά πανομοιότυπες με κάθε Εφιάλτη της ιστορίας όταν δε υπάρξει κατοχή της χώρας είναι αυτό που μεταπολεμικά στην Ελλάδα για τους γνωστούς ιστορικούς λόγους επικράτησε να ονομάζονται γερμανοτσολιάδες.Τα αίτια οφείλονται στο γεγονός ότι για δύο κυρίως λόγους υπάρχουν μεγάλες διαφορές στο επίπεδο της κοινωνίας, της πολιτικής και των φορέων επιστημονικών τίτλων.Πρώτον, τα εμφύλια ιδεολογικά δόγματα που ενσαρκώθηκαν και σε εμφύλιους κομματικούς σχηματισμούς θολών συνόρων οδήγησαν σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση σχεδόν παντελούς άγνοιας της μορφής, του χαρακτήρα και των λειτουργιών της διεθνούς πολιτικής.
Παντελούς επίσης άγνοιας απόρροια νομικισμού και ευσεβοποθισμού σε βαθμό απελπισίας για τον πραγματικό ρόλο των διεθνών θεσμών και πιο συγκεκριμένα του ΟΗΕ, τον οποίο εν τούτοις θα μπορούσαν να κατανοήσουν εάν διέθεταν 2-3 ώρες για να διαβάσουν τον Καταστατικό Χάρτη.
Δεύτερον, η επισκίαση στρατηγικών αναλύσεων που στα βιώσιμα κράτη θεωρούνται Αλφαβητάριο από φωνασκίες, από δολοφονικά βέλη σε άθλιες επιφυλλίδες ή αρθρίδια και από ασυναρτησίες νηπιακού χαρακτήρα γνώσης της διεθνούς πολιτικής.
Γιατί, χαρακτηριστικά, να αναλύονται οι παράγοντες που συγκροτούν και καθιστούν αξιόπιστη μια εθνική αποτρεπτική στρατηγική, αφού για την μεταψυχροπολεμική νεοελληνική συμβατική σοφία μετά το 1990 όλοι κολυμπούμε μέσα στον κοπανιστό αέρα των φαντασιώσεων περί παγκοσμιοποίησης και έλευσης της μυστήριας μετά-εθνικής εποχής, [έτσι δικαιολογήθηκε το αντιδημοκρατικό και ανελεύθερο σχέδιο Αναν σε επιφυλλίδες συμβατικής περιωπής]
 αφού στον σύγχρονο μετά-εθνικό κόσμο που δημιουργούν αλματώδη ιδεολογήματα το κράτος και η κρατική κυριαρχία δεν χρειάζονται, αφού το νομικίστικα και ευσεβοποθιστικά νοούμενο υπερεθνικό διεθνές δίκαιο εξελίσσεται σε κάποιου είδους υπερεθνικό δίκαιο που δικαιολογεί επεμβάσεις στο εσωτερικό των κρατών οι περιφέρειές μας μπορούν να τυγχάνουν μεταχείρισης σύμφωνα με αποφάσεις των ηγεμονικών κέντρων και ερήμην των ενδιαφερομένων κρατών.
αφού οι μεγαλόψυχες πλέον μεγάλες δυνάμεις δεν θα είναι ηγεμονικές αλλά περίπου αγκαλιασμένες φιλικά θα έφερναν μια περίπου αδιατάραχτη διεθνή τάξη αφού ο κατευνασμός, οι χοροί και τα τραγούδια και οι εκλεκτικές συγγένειες, οι αγκαλιές και τα φιλιά θα εξαφανίσουν τους διεθνείς ανταγωνισμούς αφού «Μη» Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) που χρηματοδοτούνται από κυβερνήσεις ή και τον Σόρος ή άλλους κερδοσκόπους ή άλλες πολιτικά αδιάφορες ανεξιχνίαστες πηγές συγκροτούν μια παγκόσμια κοινωνία των μακάριων φαντασιώσεων.
Οι αναφορές αυτές και τα αιχμηρά πλην αναπόφευκτα υπονοούμενα δεν θα γίνονταν εάν τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια δεν είχαμε δεκάδες χιλιάδες δημοσιευμένα άρθρα, δοκίμια και επιφυλλίδες που έτσι προσανατολίζονταν επισκιάζοντας κάθε σοβαρή συζήτηση για το διεθνές σύστημα και την εθνική στρατηγική.

Για τους σκοπούς του παρόντος κειμένου περιοριζόμαστε να πούμε ότι πιο συγκεκριμένα εντός ενός ρευστού και ασταθούς μεταψυχροπολεμικού στρατηγικού περιβάλλοντος και των κινούμενων στρατηγικών πλακών της περιφέρειάς μας η Τουρκική απειλή κατά της Ελλάδας έχει ήδη από καιρό περιορίσει την Ελληνική Επικράτεια που ορίζει η διεθνής τάξη στην βάση των Συνθηκών, των Συμβάσεων και του διεθνούς δικαίου.Τα κύρια χαρακτηριστικά της Τουρκικής απειλής των τελευταίων δεκαετιών στο πλαίσιο την οποία κανείς θα πρέπει να συνεκτιμά κάθε απόφαση, στάση και ενέργεια του Ελληνικού κράτους είναι τα εξής και αφορούν ΔΥΟ ΔΕΣΜΕΣ ΚΥΡΙΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ:

Τα χαρακτηριστικά του νεοτουρκικού κράτους όπως ήταν πριν και όπως συνεχίζουν να είναι μετά την επισφαλή επικράτηση των νεοισλαμιστών.
Των σκοπών της Τουρκικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας οι οποίοι παρά τις εναλλαγές εξουσιών όχι μόνο δεν αλλάζουν αλλά καθίστανται ολοένα και ποιο αναθεωρητικοί για τα γειτονικά κράτη.Στο σημείο αυτό, ακριβώς, κανείς δεν θα πρέπει να δαιμονοποιεί αλλά να θεωρεί όλα τα κράτη ορθολογιστικά, συμπεριλαμβανομένων των κρατών που εκπέμπουν αναθεωρητικές απειλές. Ορθολογισμός στην στρατηγική ανάλυση σημαίνει ότι πάνω στην πλάστιγγα κόστους και οφέλους εναλλακτικών στάσεων και αποφάσεων δεν θα κάνουν οτιδήποτε προκαλεί μεγαλύτερο κόστος παρά όφελος και αντίστροφα.
Υπό αυτό το πρίσμα είναι ένα πράγμα οι σχοινοβασίες και τα ρίσκα της τουρκικής στρατηγικής σύμφωνα με τις προϋποθέσεις κάθε συγκυρίας και άλλο τα λάθη που θα μπορούσε να διαπράξει και τα οποία η αποτρέπουσα χώρα απαιτείται να καιροφυλακτεί για να ενισχύσει την αποτροπή της εκπλήρωσης των απειλών.
Η θεώρηση του Clausewitz ισχύει πάντα. Όσον αφορά τον πόλεμο και τους πολλούς κρίκους του (παράσταση, σκοπός, προετοιμασία, διακήρυξη σκοπών, απειλές, εσωτερική και εξωτερική εξισορρόπηση αντιπάλων, στρατιωτικές πράξεις μικρής έντασης, γενικευμένος πόλεμος) τα κίνητρα των κρατών είναι πάντα πολιτικά. Τα αμιγώς στρατιωτικά μέσα και η χρήση τους δεν διαθέτουν αυτόνομη λογική και λογικά είναι πάντα ενταγμένα στους κρατικούς σκοπούς.
Υπό αυτό το πρίσμα η Τουρκική απειλή κατά της Ελλάδας εντάσσεται σε μια λογική κατάκτησης ηγεμονικής θέσης στην περιφέρειά μας, αύξησης της ισχύος της και επιβίωσης του Τουρκικού κράτους. Ενώ τα ίδια ακριβώς γράψαμε πριν 26 χρόνια στο προαναφερθέν βιβλίο για τους Τουρκικούς σκοπούς. Ο τελευταίος σκοπός που αφορά την επιβίωση του κράτους για τους Τούρκους ηγέτες ίσως είναι πλέον όχι μόνο ο σημαντικότερος αλλά και ο πλέον ευάλωτος.
Πιο συγκεκριμένα, οι στρατηγικές προσεγγίσεις της Άγκυρας απέτυχαν παταγωδώς τόσο λόγω λανθασμένων προσεγγίσεων όπως τα υποκριτικά μηδενικά προβλήματα των Νταβούτογλου / Ερντογάν όσο και λόγω καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων στο τετράγωνο Ιράκ, Τουρκία, Συρία, Ιράν οι οποίες δημιούργησαν πολλές στρατηγικές Συμπληγάδες μέσα από στις οποίες πορεύεται η Τουρκία τα τελευταία χρόνια.
Οι Συμπληγάδες αυτές αφορούν πρωτίστως τους ηγεμονικούς ανταγωνισμούς, τις ραγδαίες καθημερινές εναλλαγές συμμαχιών τις οποίες συνήθως μόνο οι μεγάλες δυνάμεις έχουν την πολυτέλεια να μπορούν να κάνουν και τις εναλλαγές σκοπών και στάσεων των εμπλεκομένων συμπεριλαμβανομένων των Ισραηλινών όσον αφορά το μείζον Κουρδικό ζήτημα.
Αυτά οδήγησαν την νεοισλαμική πολιτική ηγεσία σε στρατηγικές σχοινοβασίες, υποχρεωτική αντιπαράθεση με τους δυτικούς της συμμάχους και σε προσπάθεια να κινηθεί μέσα στο Μεσανατολικό ναρκοπέδιο διασώζοντας το Τουρκικό από μια διάσπαση εάν το κουρδικό ζήτημα εξελιχθεί με συγκεκριμένο τρόπο.Αυτών λεχθέντων κανείς θα πρέπει να λάβει υπόψη δύο αλληλένδετα πλην διαφορετικής τάξης ζητήματα, τα οποία δημιουργούν για την Τουρκία αντιθέσεις, αντιφάσεις και κινδύνους πέραν του κανονικού.Πρώτον, τον ορθολογισμό των σχοινοβασιών του Ερντογάν ιδιαίτερα όσον αφορά τον Ρωσικό παράγοντα.
Δεύτερο, το γεγονός ότι αυτές οι σχοινοβασίες είναι ριψοκίνδυνες.
Η έκβαση της διαλεκτικής σχέσης στρατηγικού ορθολογισμού και αποτελέσματος συναρτάται με πολλές μεταβλητές συμπεριλαμβανομένου του ρόλου της Ελλάδας και του τρόπου που εξελίσσονται τόσο οι στρατηγικές σχέσεις των μεγάλων δυνάμεων όσο και οι περιφερειακοί συσχετισμοί στην Μέση Ανατολή.Το μείζον λοιπόν είναι το νόημα της επίσκεψης του Αρχηγού του Τουρκικού κράτους στην Ελλάδα και κατά πόσο η κίνηση αυτή είναι πρώτον μελετημένη, δεύτερον, ενταγμένη σε ένα πλέγμα συντεταγμένων στρατηγικών στάσεων και τρίτον, σε ένα σύστημα διαρκών πελατειακών συνεννοήσεων με τις δυτικές δυνάμεις. Το κατά πόσο επίσης σε ένα δεδομένο ανταγωνιστικό πλαίσιο Ελληνοτουρκικών σχέσεων οι κινήσεις της Ελληνικής πλευράς αποδυναμώνουν και αποτρέπουν την Τουρκική απειλή ή κατά πόσο την οξύνουν, εντείνουν και καθιστούν επικίνδυνη και άμεση.Η απειλή αυτή μπορεί να τύχει περιγραφής πρώτον, ως απειλή γενικευμένης ή περιορισμένης πολεμικής σύρραξης που επιφέρει καίρια πλήγματα στα Ελληνικά εθνικά συμφέροντα και δεύτερον ως απειλή που όσον αφορά την Τουρκική πλευρά θα εκπληρώσει τους περισσότερους στρατηγικούς τους σκοπούς χωρίς σύρραξη επειδή η κατευναστική πολιτική της Ελλάδας οδηγεί σε θανατηφόρες υποχωρήσεις στην Θράκη, στο Αιγαίο και στην Κύπρο.
Η νίκη αυτού που απειλεί χωρίς πολεμική σύρραξη (win by fright instead of fight) θεωρείται στην στρατηγική ανάλυση ως μεγάλη επιτυχία και αντίστροφα μεγάλη αποτυχία για τον αμυνόμενο. Η ιδιομορφία της Τουρκικής απειλής, ως προς αυτά, έγκειται στο γεγονός ότι είναι διφυής, κάτι που συνεπάγεται μεγάλες κυμάνσεις πιθανών εκβάσεων.
Πρώτον, ενώ αφορά για συγκεκριμένα ζητήματα για την Θράκη και το Αιγαίο ταυτόχρονα θολώνονται τα νερά με απειλές που στην στρατηγική ανάλυση ονομάζονται απέραντες γιατί όπως ο Τούρκος Πρόεδρος είπε αφορούν «επικαιροποίηση της Συνθήκης της Λωζάνης από Α έως το Ω».
Δεύτερον, στην Ανατολική Μεσόγειο όπου η Ελλάδα έχει ζωτικά συμφέροντα αλλά και όπου κινδυνεύει να παγιδευτεί στρατηγικά εάν δημιουργηθεί ένα μη βιώσιμο κρατίδιο που θα ελέγχεται από την Άγκυρα μέσω εποίκων, η Τουρκία πλέον πέρασε ήδη μετά το 1974 από την αξίωση διχοτόμησης (ταξίμ) στην αξίωση πλήρους ελέγχου της Κύπρου (σχετικές αναφορές του Νταβούτογλου στο «Στρατηγικό βάθος» αλλά πρωτίστως εμπράγματα μέσα από αξιώσεις για την δομή του νέου κράτους που εν πολλοίς ήδη έγινε αποδεκτό από τον νυν πρόεδρο της υποψήφιας για αυτό-κατάργηση Κυπριακής Δημοκρατίας)
Δεν χρειάζεται να επεκταθούμε και να αναφέρουμε ότι με κλασικούς όρους προσδιορισμού μιας απειλής στις διακρατικές σχέσεις η Τουρκική απειλή εκδηλώνεται καθημερινά με δηλώσεις, στρατιωτικές προκλήσεις και απειλές που εάν αρχίσουν να εκπληρώνονται στρατιωτικά εμπίπτουν στην λογική του απέραντου «Α στο Ω».
Η ζωντανή και διαρκώς εξελισσόμενη Τουρκική απειλή σχετίζεται με την απειλητική ανάπτυξη των Ενόπλων της Δυνάμεων, τις διαρκείς παραβιάσεις του κυριαρχικού χώρου που σχετίζονται με συγκεκριμένες αναθεωρητικές αξιώσεις των θαλάσσιων και εναέριων συνόρων, τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, τις απροκάλυπτες προκλήσεις στην Θράκη και ασφαλώς την συνεχιζόμενη παράνομη στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο που συνδυάζεται με καθημερινές απειλές και ενέργειες.
Στο πλαίσιο ενός μια τόσο ζωντανής καθημερινής επί δεκαετίας αντιπαράθεσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας η Ελλάδα που υπεραμύνεται του status quo απαιτείται να διαθέτει αποτρεπτική στρατηγική υψηλών προδιαγραφών.Μόνο στο πλαίσιο μιας τέτοιας στρατηγικής είναι νοητές εξυπηρετικές τακτικές κινήσεις οι οποίες για να είναι εξυπηρετικές στην εκπλήρωση των εθνικών συμφερόντων απαιτείται να προκαλούν ενίσχυση της αποτρεπτικής αξιοπιστίας και όχι το αντίθετο.
Το αντίθετο σημαίνει ενθάρρυνση της Τουρκίας για όξυνση της «Α έως το Ω» απειλής, μετάδοση λανθασμένων μηνυμάτων για την αποφασιστικότητα της Ελληνικής πλευράς να υπεραμυνθεί των εθνικών συμφερόντων ακόμη και με στρατιωτικά μέσα (κάτι που θα κάνει ούτως ή άλλως αν της επιτεθεί η Τουρκία) και δημιουργία συνθηκών που οδηγούν σε περιφερειακή αστάθεια.
Επισκέψεις και συναντήσεις αρχηγών και αξιωματούχων κρατών με τα οποία η Ελλάδα έχει τόσο σοβαρά προβλήματα όπως με την Τουρκία απαιτούν, τέλος, μια λογική, ένα ορθολογισμό και μια συντεταγμένη διασύνδεση τακτικών και στρατηγικών σκοπών, κινήσεων, ελιγμών και συναλλαγών. Οι εξελίξεις είναι μπροστά μας.

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Οι βολεμένοι της εξουσίας να 'ναι καλά!



Ο καβγάς του πολιτικού συστήματος την εβδομάδα που πέρασε επικεντρώθηκε στην πώληση οβίδων στην Σαουδική Αραβία. Kαι στο ρόλο του μεσάζοντα. Tην ίδια ώρα όμως η περίφημη μεσαία τάξη πιέζεται να πληρώσει 10 δις σε φόρους. Και όσοι βρίσκονται στην απόλυτη ένδυα απλώνουν το χέρι για να πάρουν το περίφημα μέρισμα, ζητιανεύοντας για την φιλευσπλαχνία της κυβέρνησης. Η οποία θα στραγγίσει τους πρώτους για να ελεήσει τους δεύτερους. Οι βολεμένοι της εξουσίας να ναι καλά…
Που είναι ό πακτωλός των χρημάτων που θα εισέπρατταν από την φοροδιαφυγή; Που είναι η πάταξη του λαθρεμπορίου; Που είναι η απορρόφηση κονδυλίων που προσφέρονται από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς για τους πρόσφυγες;
Το βραχυκυκλωμένο κράτος αδυνατεί να εισπράξει.

Το μόνο που ξέρει καλά το πολιτικό σύστημα είναι από τη μια να υπερφορολογεί τον ιδιωτικό τομέα προκειμένου, όχι μόνο να συντηρήσει το υπέρογκο κράτος. Και από την άλλη να το αυξήσει γονατίζοντας ακόμη περισσότερο την υπό διάλυση πληττόμενη πανταχόθεν μεσαία τάξη. Η οποία κατάντησε να υπολογίζεται το όριό της, από τις οικογένειες που έχουν ετήσιο εισόδημα 18.000 ευρώ.

ΟΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ

Μέσα σε ένα χρόνο αυξήθηκαν κατά 2.000 οι μόνιμοι στο δημόσιο. Κατά 7.700 οι συμβασιούχοι. Κατά 5.000 οι εργαζόμενοι στα ΝΠΙΔ. Και κατά 360 οι μετακλητοί, δηλ. αυτοί, που προσλαμβάνονται εκτός διαδικασίας στα γραφεία υπουργών, φτάνοντας αισίως τους 2.463.Αλλά και στον υπό ψήφιση προϋπολογισμό τα κονδύλια για την μισθοδοσία στο δημόσιο εμφανίζονται αυξημένα. Ακόμη και το καταφύγιο των ελίτ του δημοσίου, με την υπερπληθώρα προσωπικού και αυξημένων αμοιβών θα εισπράξει μεγαλύτερα κονδύλια προκειμένου να τους συντηρήσει.
Ταυτόχρονα το δημόσιο χρέος αντί να μειώνεται αυξάνεται κατ’ έτος κατά μερικά δισ. Που σημαίνει ότι η υπερφορολόγιση κατευθύνεται για την κάλυψη του υπέρογκου δημοσίου. Και όχι για την μείωση των δανειακών υποχρεώσεων.
Οι λογαριασμοί της ΔΕΗ φορτώνονται σημαντικά με φόρους υπέρ τρίτων. Και να δούμε τη μέλλει γενέσθαι με την πώληση τεσσάρων μεγάλων και σύγχρονων λιγνιτικών μονάδων. Αλλά και την άρνηση συνδικαλιστών και τοπικών κοινωνιών της ανάπτυξης της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας.
Σε ένα κράτος ξεχαρβαλωμένο, του οποίου οι εξουσίες είναι αλληλεπικαλυπτόμενες, είναι δύσκολο να βρει κανείς άκρη για το ποιος κάνει τι και ποιος φταίει για τι.
Τρανό παράδειγμα η πλημμύρες της Μάνδρας και τα ανύπαρκτα αντιπλημμυρικά έργα, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του αρμοδίου υπουργού.

ΟΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΠΑΡΑΛΥΟΥΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

Η αδυναμία διαχείρισης κονδυλίων αποδεικνύεται και από τις περιπτώσεις των κονδυλίων που λιμνάζουν. Και δεν αξιοποιούνται για δράσεις, που αφορούν το περιβάλλον και την εξοικονόμηση ενέργειας.Στην πρώτη περίπτωση έχουν συσσωρευθεί 2,7 δισ. από τις εισπράξεις των προστίμων για τα αυθαίρετα. Και δεν διατίθενται, ούτε για αναδάσωση, ούτε για ανάπτυξη προγραμμάτων αντιπυρικής προστασίας. Στη δεύτερη 1,5 δισ. από κοινοτικά κονδύλια δεν διατίθενται στο πρόγραμμα εξοικονομώ κατ’ οίκον, για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων.Το σύνολο των προβλημάτων όπως όλα δείχνουν απορρέουν από το πολιτικό σύστημα. Αυτό που κινείται «συντεχνιακά επαγγελματικά» προασπίζοντας τα προσωπικά του βολέματα. Που αδιαφορεί για τους πολίτες και τα πραγματικά προβλήματά τους.Χρησιμοποιούν το ψέμα και την προπαγάνδα ως βασικό εργαλείο, προκειμένου να παρασύρουν τις μάζες να τους ψηφίσουν. Και την επομένη πετάνε στο καλάθι των αχρήστων υποσχέσεις και δεσμεύσεις.
Αν η πολιτική δεν αποκοπεί από την δια βίου παρουσία στη δημόσια ζωή, θα συνεχίσουμε στο διηνεκές να σερνόμαστε ως χώρα και ως κοινωνία.
Μόνο αν υπάρξουν δύο πλήρεις θητείες για όλα τους αιρετούς. Οι αμοιβές των βουλευτών μειωθούν δραστικά. Καταργηθούν τα προνόμια τους. Η ασυλία να πάψει να είναι ασπίδα προστασίας για κάθε επίορκο. Καθιερωθεί το ασυμβίβαστο βουλευτή -υπουργού. Η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας να αποσυνδεθεί από της εκλογές. Οι Έλληνες του εξωτερικού αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου. Οι αμοιβές και οι όροι εργασίας δημοσίου και ιδιωτικού τομέα εξισωθούν. Τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο κράτος πραγματικά στην υπηρεσία του πολίτη.

ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΟΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Διαφορετικά τα πάντα στον δημόσιο βίο θα έχουν την μορφή των αδρανών υλικών, που δεν θα ενεργούν, μια και το βόλεμα τους θα είναι το πρωταρχικό τους μέλημα.
Η μεγάλη ευθύνη όμως εμπίπτει στους ώμους των πολιτών, που κάποτε θα πρέπει να πιέσουν τους πολιτικούς, να φτιάξουν ένα εκλογικό σύστημα λειτουργικό με μονοεδρικές περιφέρειες, για να ξέρουν οι ψηφοφόροι από ποιον θα ζητούν τον λογαριασμό.
Οι μεγάλες περιφέρειες διαχέουν τις ευθύνες της εκπροσώπησης, με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολο οι πολίτες να εντοπίσουν τον εκπρόσωπό του και να τον πιέσουν να ενεργήσει για το καλό της περιοχής τους.
Όσο οι βολεμένοι θα ενεργούν χωρίς την πίεση της κοινωνίας, για δράσεις και ενέργειες, τόσο θα λειτουργούν αυθαίρετα και θα πιστεύουν ότι η δουλειά τους εξαντλείται, όταν ψηφίζουν ως κοπάδι πρόβατων και όταν εμφανίζονται στα τηλεοπτικά παράθυρα για να πουν το ποίημά τους, όπως παπάς από άμβωνος, που εντυπωσίασε την γιαγιά, η οποία δεν κατάλαβε τίποτα, επειδή όπως είπε στον εγγονό της, ήταν αγράμματη…


Ελεύθεροι επαγγελματίες θεωρούνται πλέον οι ζητιάνοι και οι άστεγοι. Θα δηλώνουν έσοδα και θα φορολογούνται



Διαβάζουμε την ανάρτηση της ανταποκρίτριας:
του Κίμωνα Χαραλάμπους
Μια είδηση που δημοσιεύτηκε στην γαλλική εφημερίδα Le Monde κέντρισε το ενδιαφέρον της ανταποκρίτριας στο Παρίσι, Μαρίας Δεναξάς, καθώς αντικατοπτρίζει την σοβιετικού τύπου πολιτική που εφαρμόζεται στην Ευρώπη!Η ανταποκρίτρια ανέδειξε την είδηση στα social media.Βάσει, λοιπόν, του δημοσιεύματος της Le Monde, στην Γερμανία ένας άνεργος που ζητιανεύει για να κερδίσει τα της επιβίωσης θεωρείται…ελεύθερος επαγγελματίας!Μάλιστα θα πρέπει να κόβει αποδείξεις και να δηλώνει το ποσό της επαιτείας.
Το Κράτος φορολογεί ακόμα και την ζητιανιά, καθώς δεν επιτρέπει σε κανέναν να βγάζει περισσότερα από το ελάχιστο εγγυημένο επίδομα που του παρέχει.
Οι φτωχοί που προκαλούνται τόσο από την αύξηση φορολογίας, όσο και από την εισαγωγή φτώχειας μέσω του μεταναστευτικού, θα εξαρτώνται ΠΛΗΡΩΣ από την όποια εξουσία, προκειμένου να ελέγχονται. Οτιδήποτε εκτός κρατικής βοήθειας θα φορολογείται. Οι δωρεές ακόμα και η ζητιανιά.Λέτε η καγκελάριος Γερμανίας, Άνγκελα Μέρκελ, να δώσει τέτοιου είδους συμβουλές και τον Αλέξη Τσίπρα, τώρα που κατέχουν το ίδιο βραβείο «σθένους».
«Ένας μακροχρόνια άνεργος στο Ντόρτμουντ, που ζητιάνευε στην είσοδο σούπερ μάρκετ για να ζήσει εκείνος και η σύζυγος του, είδε το πενιχρό επίδομα αλληλεγγύης να του μειώνεται κατά 300ευρώ, επειδή οι αρχές τον εντόπισαν να ζητιανεύει χωρίς να κόβει αποδείξεις.
Μάλιστα θεωρούν ότι φοροδιαφεύγει γιατί δεν δηλώνει τα χρήματα που του αφήνουν οι περαστικοί στην εφορία.Τέλος, τον προειδοποίησαν πως αν δεν συμμορφωθεί θα του κόψουν εξ ολοκλήρου το επίδομα αλληλεγγύης γιατί η επαιτεία για τους Γερμανούς θεωρείται ελεύθερο επάγγελμα!Οι αρχές υπολόγισαν ότι κερδίζει 10 ευρω τη μέρα επί 30 μέρες το μήνα= -300 ευρώ!» αναφέρει στην ανάρτησή της η Μ.Δεναξά, κάνοντας απόδοση του δημοσιεύματος της εφημερίδας και σχολιάζοντας στο τέλος: «Η διαστροφή σε όλο της το (γερμανικό) μεγαλείο!».

el.gr

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

Λεκτική επίθεση κατοίκων Μάνδρας στη Ρένα Δούρου [βίντεο]

Ένταση προκλήθηκε σήμερα, Τρίτη στη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβούλιου ανάμεσα στην Ρένα Δούρου και σε επαγγελματίες της περιοχής της Μάνδρας. Τη συνεδρίαση παρακολουθούσε και 40μελής ομάδα επιχειρηματιών καταστηματαρχών και εμπόρων από την περιοχή με ψήφισμα αιτημάτων το οποίο και διάβασαν.Η περιφερειάρχης Αττικής κατέθεσε σειρά άμεσων μέτρων και θεσμικές παρεμβάσεις για την ανακούφιση των πληγέντων από την τραγωδία της δυτικής Αττικής ωστόσο οι πολίτες ζητούσαν να ακούσουν συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Τη δυσφορία τους για την στάση της περιφέρειας έδειξαν και με πανό που ανήρτησαν στο χώρο και έγραφε: «Φθάνει πια. Η αδιαφορία, η διαπλοκή και τα μνημόνια στερούν ανθρώπινες ζωές

Μια γυναίκα που είδε την επιχείρησή της να καταστρέφεται από τις πλημμύρες επιτέθηκε έντονα στην κ. Δούρου ζητώντας με επιτακτικό τρόπο να τους πει τον σχεδιασμό της περιφέρειας για την επόμενη μέρα, όπως φαίνεται και στο βίντεο από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpa.



«Ντροπή σας» είπε μεταξύ άλλων η αγανακτισμένη γυναίκα και απαιτούσε να μάθει τι θα κάνει αύριο με το συγκεκριμένο ζήτημα. Στο ίδιο ύφος και ένας άλλος επαγγελματίας πήγε προς το βήμα που μιλούσε η κ. Δούρου και κουνώντας το δάχτυλο ζητούσε να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματά τους.Από την μεριά της η περιφερειάρχης υποσχέθηκε να δρομολογήσει την άμεση καταβολή των αποζημιώσεων που δικαιούνται οι πλημμυροπαθείς, προκαλώντας νέες έντονες αντιδράσεις από τους συγκεντρωμένους πολίτες.Συγκεκριμένα η ένταση σημειώθηκε κατά την ανάγνωση του μέτρου περί δέσμευσης 15 εκατ. ευρώ στον προϋπολογισμό της Περιφέρειας για την αποζημίωση των πληγέντων όταν ειπώθηκε ότι έπρεπε να ψηφιστεί την ερχόμενη Πέμπτη κατά την προγραμματισμένη συζήτηση για την έγκριση του Προγράμματος Εκτελεστέων Έργων, του Προγράμματος Προμηθειών και του Προϋπολογισμού και Ολοκληρωμένου Πλαισίου Δράσης της Περιφέρειας Αττικής, οικονομικού έτους 2018.«Η συνεχής καθυστέρηση» όπως τόνισαν διαμαρτυρόμενοι έμποροι, θα οδηγήσει σε μια συνεχή αναβολή της αποκατάστασής μας, την οποία δεν πρόκειται να δεχθούμε». Στη συνέχεια αποχώρησαν δηλώνοντας ότι θα επανέλθουν την Πέμπτη και ότι θα πραγματοποιήσουν μεγάλη κινητοποίηση την Παρασκευή στην Μάνδρα μέχρι την οριστική δικαίωση τους. Ακολούθως η συνεδρίαση συνεχίστηκε με τοποθετήσεις συμβούλων και αντιπεριφερειαρχών έως την ψήφιση της πρότασης της Περιφερειακής Αρχής με τη σειρά των μέτρων και των νομοθετικών ρυθμίσεων για την ανακούφιση των πληγέντων.
in.gr
29Νοε2017

Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

Ο Δεκάλογος της Νεροποντής


Στάθης

1. Αποφύγετε να πνιγείτε. Παθαίνει σοκ ο Πρωθυπουργός.

2. Μην καταφεύγετε σε συρτάρια. Είναι μπαζωμένα από αντιπλημμυρικά έργα.

3. Το άσμα «τραγουδώντας στη βροχή» απαγορεύεται αυστηρώς. Προσβάλλει ευθέως την κυρία Δούρου.

4. Αν δείτε στον ύπνο σας ινδιάνους να χορεύουν τον «χορό της βροχής», ειδοποιήστε τον κύριο δασάρχη.

5. Προσοχή! Μην αναζητήσετε ευθύνες! Ανοίγει ο στόμας των υπευθύνων και μαζί με τα όμβρια ύδατα γίνονται χείμαρρος και τα βοθρο-λύματα.

6. Αν είσθε εξωγήινος παρακολουθήστε την εκτίμηση των γεγονότων από την ΕΡΤ. Θα είσθε ο μόνος που θα την καταλάβετε.

7. Αποφύγετε να πνιγείτε. Παθαίνει σοκ ο Πρωθυπουργός (δις, για να το εμπεδώσετε).

8. Μην πιστεύετε ότι η θεομηνία σας πήρε το σπίτι. Είναι fake news. Το σπίτι θα σας το πάρει η τράπεζα.

9. Αν είσθε μέλος του Ρουβίκωνα κάντε μπούκα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Θα το πάρει κι αυτό το ποτάμι.

10. Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Ξελασπώνοντας τη Μάνδρα και ξεμπαζώνοντας το Κερατσίνι, μπορεί από κάτω να βρούμε τη χαμένη Ατλαντίδα! Ώστε, ούτως ειπείν, να πάρουμε και κάνα ΕΣΠΑ!...


Από το «πειρατικό του Στάθη», στο Ποντίκι, 23-11-2017

Πηγή: topontiki.gr

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

Πάνω από 4.500 βιασμοί το χρόνο στην Ελλάδα


Πάνω από 4.500 βιασμοί το χρόνο στην Ελλάδα
Σην Ελλάδα εκτιμάται πως οι βιασμοί ξεπερνούν τους 4.500 το χρόνο. Ωστόσο, ένα μικρό μόνο ποσοστό βιασμών καταγγέλλεται στις Αρχές, ενώ στη χώρα μας έχουμε έναν από τους χαμηλότερους δείκτες καταγεγραμμένων βιασμών στην Ευρώπη.
Συγκεκριμένα, τα τελευταία χρόνια δηλώνονται στις αρχές μόλις 200 βιασμοί το χρόνο, όταν στη Σουηδία – μία χώρα με αντίστοιχο πληθυσμό – δηλώνονται περίπου 5.500 βιασμοί σε ετήσια βάση.
Τα παραπάνω αναφέρει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ιατροδικαστικής Εταιρίας Γρηγόρης Λέων, με αφορμή την 25η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.
Όπως εξηγεί ο κ. Λέων, «ένας βασικός λόγος που οι βιασμοί δεν καταγγέλλονται στην αστυνομία είναι ότι τα θύματα πολλές φορές είτε φοβούνται είτε εξαρτώνται οικονομικά ή εργασιακά από τον δράστη, ενώ κάποια θύματα πιστεύουν ότι το να καταγγείλουν την πράξη θα είναι μία επιπλέον ταλαιπωρία γι΄ αυτά και πιθανά δεν θα δικαιωθούν».
Σημειώνει επίσης ότι «ένας εξίσου σημαντικός λόγος είναι η ανυπαρξία ιατροδικαστικών δομών σε πάρα πολλούς νομούς της Ελλάδας, γεγονός που σημαίνει ότι αν, για παράδειγμα, μία γυναίκα υποστεί βιασμό σε ένα νομό όπου δεν υπάρχει ιατροδικαστής, θα πρέπει να υποστεί και την ταλαιπωρία του ταξιδιού προς την πλησιέστερη δομή» και προσθέτει πως «πιθανά σε αυτή την περίπτωση το θύμα θα αποθαρρυνθεί ακόμη περισσότερο».
Τι πρέπει να κάνει το θύμα ενός βιασμού
Για το θα πρέπει να κάνει το θύμα ενός βιασμού, ο κ. Λέων τονίζει: «Το βασικό που πρέπει να γνωρίζει το θύμα ενός βιασμού είναι ότι ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος τής πιστοποίησης του βιασμού. Με άλλα λόγια το θύμα πρέπει να ενεργήσει άμεσα και οπωσδήποτε να εξεταστεί από έναν ιατροδικαστή το συντομότερο δυνατό. Επίσης θα πρέπει να προσέλθει στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα και να υποβάλει μήνυση, ζητώντας παράλληλα άμεση ιατροδικαστική εξέταση».«Στη συνέχεια θα πρέπει να προσέλθει στην ιατροδικαστική δομή χωρίς να έχει πραγματοποιήσει λουτρό και αν είναι δυνατόν να έχει αφαιρέσει ρούχα και εσώρουχα και να τα έχει τοποθετήσει σε έναν καθαρό σάκο. Και οι δύο κινήσεις – το να μην κάνει μπάνιο αλλά και να διατηρήσει τα ρούχα – γίνονται με σκοπό να είναι δυνατή η ανίχνευση γενετικού υλικού του δράστη. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που πρέπει η πρόσβαση να γίνεται το ανώτερο εντός 72 ωρών, καθώς πέρα από αυτό το χρονικό όριο είναι σχεδόν αδύνατη η ανίχνευση γενετικού υλικού του δράστη στο σώμα του θύματος».
«Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν οδηγίες πλήρους αποφυγής ενός βιασμού, εντούτοις μπορούμε να συμβουλεύσουμε τους πολίτες να αποφεύγουν τα απομονωμένα μέρη και τα πάρκα, ειδικά τις βραδινές ώρες» επισημαίνει και προσθέτει πως «εάν κάποιος χαθεί, θα πρέπει να βαδίζει με αποφασιστικότητα, να έχει το κινητό του φορτισμένο και να αποφεύγει να μιλάει με αγνώστους.
Επίσης, όσες αθλούνται υπαίθρια καλό είναι μην έχουν ακουστικά με μουσική στα αυτιά τους για να είναι σε εγρήγορση και να έχουν πλήρη αντίληψη του περίγυρού τους. Και φυσικά όσες είναι μόνες τους, δεν πρέπει να δίνουν το στίγμα τους διαμέσου των social media, λέγοντας, για παράδειγμα, «τρέχω αυτή τη στιγμή στο τάδε πάρκο» και να μην χρησιμοποιούν applications που καταγράφουν πλήρως το στίγμα τους.
Σχετικά με τον κίνδυνο σε κοινωνικές εκδηλώσεις, αυτός μειώνεται όταν βρίσκονται με φίλους ή είναι συνεχώς με την παρέα τους. Ωστόσο, όπως τονίζει ο κ. Λέων, δεν θα πρέπει να αφήνουν το ποτό που πίνουν και να μη δέχονται ποτά από ξένους ή από άτομα που μόλις έχουν γνωρίσει».
http://www.siriosfm.gr/?p=66833

ΔΕITΕ τι συμβαίνει ΤΩΡΑ στη Κρήτη! θα υπάρξει και συνέχεια..


«ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΤΕ ΛΑΘΡΟΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ;;; ΤΟ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ: ΘΑ ΤΟΥΣ ΓΑ@@@@ΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ ΚΙ ΕΣΑΣ ΜΑΖΙ»




ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ: ΞΕΚΙΝΑΕΙ Η ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ,
ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠ’ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ~ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ!!!
ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ «hot Spot» ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ!!! ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΘΑ ΤΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΝ….


Κάθε πόλη της Ελλάδος θα γεμίσει λαθρομετανάστες και hot spots!
Η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο στα νησιά μας και η κυβέρνηση φτιάχνει 4 νέα τεράστια «hot spots» στους τέσσερις νομούς της Κρήτης, στέλνοντας 12.000 λαθρομετανάστες εκεί, ενώ αναμένεται να γίνει πιο εκρηκτικό το κλίμα το επόμενο διάστημα, μιας κι ο Ερντογάν έχει φροντίσει να αυξήσει τις μεταναστευτικές ροές προς τη χώρα μας.
Θα τους στέλνει με το…τσουβάλι κι εμείς, εγκλωβισμένοι ως σε καραντίνα από όλη την Ευρώπη, θα τους δεχόμαστε όλους και θα φτιάχνουμε παντού hot Στο μεταξύ, ο αρμόδιος για το μεταναστευτικό υπουργός ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΣΤΉΣ Μουζάλας, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, δήλωσε ότι δεν μπορεί να απαντήσει πόσοι μετανάστες θα υπάρχουν στην Κρήτη! Το ίδιο προφανώς ισχύει και για όλη την Ελλάδα.
Η κυβέρνηση πάει στο άγνωστο χωρίς να ξέρει πώς θα αντιμετωπίσει το τεράστιο πρόβλημα που θα διαλύσει τον δημογραφικό ιστό της χώρας!!! Θα διαλύσει την ίδια τη χώρα!

Τα χρήματα που στέλνουν οι πουσταράδες της ευρωπαϊκής ένωσης με πρωτεργάτη τον δικό μας προδότη πρώην υπουργό της ΝΔ και τώρα επίτροπο για θέματα μεταναστευτικής πολιτικής, είναι πολλά, είναι πάρα πολλά και τρέχουν τα σάλια των εγχώριων λαμόγιων της κυβέρνησης, αλλά και των κολλητών τους στις διάφορες ΜΚΟ που περιμένουν να γεμίσουν τις τσέπες τους.

Να πως υλοποιείται το σχέδιο σιγά- σιγά για την αντικατάσταση του πληθυσμού στη χώρα μας, με μελαχρινούς φονιάδες τζιχαντιστές και πράκτορες του Islam !!!
Οσο είναι καιρός όμως και πριν αυτοί αρχίσουν να γίνονται οι απόλυτες πλειοψηφίες ανά περιφέρεια, θα πρέπει ν’ αντιδράσουμε δυναμικά κι εν ανάγκη να πάρουμε τον Νόμο στα χέρια μας, κάνοντας πράξη και χρήση του άρθρου 120 του Συντάγματος που επικαλείται την αυτοπροστασία μας, αλλά και τον πατριωτισμό μας !!!
Πηγες: expresstime.gr - eimaste-edo.blogspot.gr/Υ.Γ. Θέλω την πατρίδα μου καθαρή. Θέλω τα παιδιά μου να μεγαλώσουν όπως εγώ "Ελεύθερος"

kriti-channel.blogspot.gr

Έρχονται βροχές χιόνια και καταιγίδες τη Δευτέρα δείτε την πρόγνωση του καιρού


Επιδείνωση θα παρουσιάσει απόψε ο καιρός σύμφωνα με την ΕΜΥ, με ισχυρές βροχές και καταιγίδες που θα συνοδεύονται κατά τόπους από χαλαζοπτώσεις και πολύ ισχυρούς ανέμους.
Συγκεκριμένα θα επηρεαστούν:
Τις βραδινές ώρες το Ιόνιο, η Ήπειρος και η Δυτική Στερεά. Τη νύχτα πιθανόν η Δυτική Μακεδονία, η Δυτική Πελοπόννησος (κυρίως η βορειοδυτική) και τα Δωδεκάνησα.
Τη Δευτέρα
Τις πρωινές ώρες το Ιόνιο, η Ήπειρος και η Δυτικά Στερεά και πιθανόν η Δυτική Μακεδονιά. Μέχρι το απόγευμα η Κεντρική Μακεδονία, η Θεσσαλία, η Πελοπόννησος και πιθανόν πρόσκαιρα η Ανατολική Στερεά, οι Σποράδες και η Εύβοια.Μέχρι το βράδυ η Ανατολική Μακεδονία, οι Κυκλάδες και η Κρήτη. Μέχρι τη νύχτα η Θράκη, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα.
Χιόνια θα πέσουν αρχικά στα ορεινά - ημιορεινά της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας (πάνω από 600 μέτρα) και σταδιακά σε όλα τα ορεινά της Βόρειας Ελλάδας και της Θεσσαλίας.

posted from Bloggeroid

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Άλλα 5 βραβεία πρέπει να απονεμηθούν στο αλέκσι μας!


Αυτά που αξίζει ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι πολύ περισσότερα...Σήμερα βραβεύεται ο πρωθυπουργός της ωραίας μας χώρας και έχουμε κάθε λόγο να νιώθουμε υπερήφανοι. Το ότι η βράβευση γίνεται από τον Δικηγορικό Σύλλογο Παρισιού και ένα περιοδικό που ονομάζεται Politique International και δεν γίνεται από τον Σύλλογο Παρισινών Κλόουν και το Charlie Hebdo είναι οπωσδήποτε ένα παράδοξο, όχι όμως τόσο παράδοξο όσο το ότι τα βραβεία που θα παραλάβει είναι το Bραβείο Πολιτικού Σθένους και το Βραβείο Δέσμευσης στο Ευρωπαϊκό Ιδεώδες (τώρα που ξαναβλέπω τα βραβεία σκέφτομαι ότι ίσως τελικά τα βραβεία να είναι από τον Σύλλογο Παρισινών Κλόουν και το Charlie Hebdo).Όπως κι αν έχει, αν προσπεράσουμε τον σαρκασμό που πιθανόν να κρύβουν οι βραβεύσεις, θα διαπιστώσουμε ότι όχι μόνο η βράβευση είναι απολύτως δίκαιη αλλά και ότι τα βραβεία που αξίζει ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι πολύ περισσότερα. Ιδού μερικά μόνο από αυτά :

1. Βραβείο Αποκαθήλωσης Ξεπερασμένων Ιδεών

Σχεδόν όλοι καταλαβαίνουμε πως οι προοδευτικές ιδέες του παρελθόντος είναι καταδικασμένες να γίνουν οι συντηρητικές ιδέες του μέλλοντος. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τις ιδέες της αριστεράς και η συμβολή του Αλέκση στην αποκαθήλωση τους είναι αξεπέραστη. Κανείς άλλος δεν έχει καταφέρει να καταδείξει με τόση συνέπεια (και μάλιστα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα) το πόσο προβληματικές είναι στον 21ο αιώνα οι ιδέες της αριστεράς του 19ου και του 20ου.

2. Βραβείο Επιλογής Συνεργατών

Το να διαλέγεις τους καλύτερους για συνεργάτες δεν είναι εύκολο, αλλά γίνεται. Όχι βέβαια τόσο συχνά όσο το να διαλέγεις συνεργάτες που άλλοι είναι καλοί, άλλοι κακοί και άλλοι μέτριοι. Αυτό που είναι σχεδόν αδύνατο και άξιο βραβείου, είναι να διαλέξεις για συνεργάτες τους πιο ακατάλληλους για τις θέσεις τους. Είναι να μπορέσεις να κοιτάξεις έναν ωκεανό μετριότητας και από εκεί να επιλέξεις τους χειρότερους. Από τον άνθρωπο-παγώνι για τη θέση του υπουργού Οικονομικών μέχρι τον Νίκο τον Καρανίκα για τη θέση του στρατηγικού συμβούλου και από την κόρη του Νίκου του Κωνσταντόπουλου για τη θέση της προέδρου της Βουλής μέχρι τον Κατρούγκαλο για οποιαδήποτε θέση, οι επιλογές του Αλέκση λες και γίνονται προκειμένου η μια καταστροφή να διαδέχεται την άλλη. Κι αυτό είναι ένα ταλέντο που οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε με ένα βραβείο.

3. Βραβείο άνεσης στις ξένες γλώσσες

Όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν μπορεί να διεκδικήσει βραβείο για τη γνώση του σε οποιαδήποτε γλώσσα, πολύ περισσότερο δε για τη γνώση του σε κάποια ξένη. Μπορεί, όμως, να βραβευτεί για την άνεση με την οποία περιφέρει και επιδεικνύει την άγνοιά του διασκεδάζοντας τους Έλληνες και φέρνοντας σε αμηχανία τους ξένους. Το «we ate the camel and know there is the queue», ο αποχαιρετισμός στην Μπριζίτ τη Μακρόν με τα λόγια «Ι hope to come back to Greece and to see Betty also» και κυρίως η άνεση με την οποία ξεστομίστηκαν δεν αφήνουν περιθώρια για ανταγωνιστές και αμφισβήτηση.

4. Βραβείο Επιτευγμάτων Δυσανάλογων των Προσόντων

Ο Αλέκσης δεν είναι καθόλου καλλιεργημένος, μοιάζει να είναι ελάχιστα μορφωμένος (παρακαλώ όχι ως επιχείρημα μόρφωσης το πτυχίο του, ο άνθρωπος δεν ξέρει ούτε τι είναι η στροφή 360ο ) δεν μπορεί να μιλήσει μια ξένη γλώσσα, τα ελληνικά του είναι φτωχά, δεν μοιάζει να καταλαβαίνει πώς λειτουργεί η οικονομία ή ο,τιδήποτε άλλο που είναι στην αρμοδιότητα μιας κυβέρνησης και όμως έχει καταφέρει να εκλεγεί πρωθυπουργός. Και μετά να ξαναεκλεγεί πρωθυπουργός. Αυτή η δυσαναλογία ικανοτήτων και επιτευγμάτων είναι άξια βράβευσης, όσο κι αν υποβαθμίζεται από τις χαμηλές απαιτήσεις του κοινού στο οποίο απευθύνεται. 

5. Βραβείο Ανελέητης Φορολόγησης

Ποτέ κανείς δεν έχει φορολογήσει τόσο πολύ, τόσους πολλούς. Ποτέ. Ο Αλέκσης είναι η απόδειξη ότι δεν υπάρχει όριο στο ποσοστό των εισοδημάτων που μπορεί να αφαιρέσει μια κυβέρνηση από όσους δεν έχουν τη δυνατότητα ή τη διάθεση να φοροδιαφύγουν. Φυσικά, αν δεν άξιζε το Βραβείο Επιτευγμάτων Δυσανάλογων των Προσόντων, ίσως να μπορούσε να καταλάβει ότι έτσι αυξάνει και το ύψος της φοροδιαφυγής, αλλά επειδή του αξίζει και το Βραβείο Αποκαθήλωσης Ξεπερασμένων Ιδεών, ακόμα και να το ήξερε, μάλλον θα συνέχιζε να αυξάνει τους φόρους μέχρι να κάνει όλους τους Έλληνες οπαδούς των ιδιωτικοποιήσεων. Και μπράβο του.


Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

Μια χώρα σκέτη τραγωδία...

Τρίτη, Νοεμβρίου 21, 2017    No comments

Η εθνική συγκίνηση, το εθνικό πένθος είναι το εύκολο καταφύγιο για όσους θέλουν να κρύψουν την ανικανότητά τους και να αποσείσουν τις ευθύνες τους. Δεν κοστίζει τίποτε και επιπλέον δίνει την αίσθηση ότι είμαστε όλοι συμμέτοχοι για μια τραγωδία, όπως αυτή της Μάνδρας. Κανένα εθνικό πένθος, όμως, δεν πρόκειται να φέρει πίσω τις ζωές που χάθηκαν, να απαλύνει τον πόνο των συγγενών τους ή να δώσει κουράγιο σε όσους είδαν τους κόπους μιας ζωής να καταστρέφονται.Είμαστε μια χώρα που ζει επαναλαμβανόμενες τραγωδίες, που ύστερα από λίγο ξεχνιούνται από τους περισσότερους - και, το κυριότερο, τίποτα δεν αλλάζει. Πνιγόμαστε στα ψέματα, την αδιαφορία, τη μετάθεση ευθυνών, βολεμένοι, αμήχανοι ή βουβοί θεατές ενός δράματος που μας ξεπερνά, ανήμποροι να το μετατρέψουμε σε συλλογική οργή για αυτούς, παλιούς και νεότερους, που διαχειρίζονται τη μιζέρια μας.Ο χείμαρρος που έπνιξε μια ολόκληρη πόλη κρύβει έναν άλλο χείμαρρο προσωπικών, συλλογικών και πολιτικών ευθυνών. Που καμιά συγκίνηση, κανένα εθνικό πένθος δεν μπορεί να κρύψει, αν θέλουμε βέβαια να γίνουμε κάποτε μια ευνομούμενη και πολιτισμένη χώρα. Μνήμη χωρίς ανάληψη ευθυνών δεν υπάρχει. Το πλήρωσαν οι 43 νεκροί του 1961, οι 37 του 1977, οι 17 του 1994, οι 16 τουλάχιστον του 2017 και ποιος ξέρει πόσοι αύριο.Αναμφισβήτητα το πρόβλημα της πολιτικής ανεπάρκειας είναι διαχρονικό. Αλλά δεν παύει κάθε φορά να προσωποποιείται και να εξατομικεύεται. Γιατί και η σημερινή κυβέρνηση γνώριζε και κώφευε. Η επιλογή της ήταν να βάζει φόρους για να μπορεί να μοιράζει μερικά γλίσχρα επιδόματα ως αντίδοτο. Και επειδή οι φόροι έχουν και ένα όριο, η λύση ήταν περικοπή δημόσιων δαπανών...
Για να δημιουργήσουν το υπερπλεόνασμα πετσόκοψαν τους ήδη δραματικά μειωμένους πόρους για δημόσια έργα. Πάνω από 2 δισ. περικοπές από τις δημόσιες επενδύσεις και τα συγχρηματοδοτούμενα από την Κοινότητα έργα, για να μπορεί να παριστάνει ο γαλαντόμος κ. Τσίπρας τον Ρομπέν των φτωχών.
Μόνο που ήταν αρκετή μια μέρα «ακραίων καιρικών φαινομένων» για να αποδειχθεί ότι οι φτωχές, υποβαθμισμένες περιοχές της Δυτικής Αθήνας πλήρωσαν πανάκριβα τα επιδόματα που θα πάρουν. Δυστυχώς, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας μπορεί να μην κάνουμε δημόσια έργα, αλλά κάνουμε κηδείες δημοσία δαπάνη...


Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Καμιά θεομηνία. Είναι έγκλημα διαρκείας


Φωτογραφία του Antonis Balitsaris.
Η φύση δεν εκδικείται ποτέ.
Εμείς αυτοκτονούμε...
Στις 13 Οκτωβρίου του 2015 ο Μανώλης Γλέζος με τους 2 καθηγητές Υδρογεωλογίας παρουσίασε σε ημερίδα της Περιφέρειας Αττικής χαρτογραφημένα σχέδια με φράγματα και ταμιευτήρες πρόληψης πλημμυρών «για να μη θαλασσώνουν τα νερά», όπως ήταν ο τίτλος της ημερίδας. Ο κ. Σπίρτζης εμφανίστηκε μετά το τέλος της ομιλίας για να φωτογραφηθεί με τον ομιλητή. Η κ. Δούρου ήταν σε ραντεβού με τον κ. Μελισσανίδη!

Η καταστροφή που βρήκε τη Μάντρα δεν οφείλεται σε θεομηνία. Θεομηνία είναι η εγκληματική νοοτροπία που μαστίζει την Ελλάδα εδώ και χρόνια.

Τον Νοέμβριο του 1961 «θεομηνία» πλήττει την Αττική. Νεκροί 43.

Τον Νοέμβριο του 1977 «θεομηνία» πλήττει την Αττική. Νεκροί 37.

Τον Νοέμβριο του 2017 «θεομηνία» πλήττει την Αττική. Νεκροί 15 μέχρι στιγμής.

Ας μην το πολυφιλοσοφούμε. Η Ελλάδα έχει κυβερνήσεις και πολίτες «εκ των υστέρων». Θρηνούμε αντί να προβλέπουμε. Αντί να φροντίζουμε. Η κυρίαρχη νοοτροπία είναι του «δε βαριέσαι». Επί χρόνια. Έτσι λειτουργεί η χώρα ολόκληρη.

Ο εισαγγελέας ζήτησε κατεπείγουσα έρευνα για τα αίτια της χτεσινής τραγωδίας για να καταλογιστούν ευθύνες. Λυπάμαι τον εισαγγελέα που θα ασχοληθεί. Θα βρει χιλιάδες υπεύθυνους.

Υπεύθυνοι είναι όλοι οι δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι από το 1945 και μετά. Γιατί ο σημερινός θα τα ρίξει στον προηγούμενο και πάει λέγοντας. Καθένας έχει μπαζώσει κι από ένα ως περισσότερα ρέματα, έχει καταπατήσει νόμους για να δώσει γη που δεν έπρεπε, έχει απαξιώσει υποδομές και δίκτυα με πλημμελή συντήρηση ή με γκρίζες προμήθειες, έχει αφήσει αφρόντιστες κομβικές περιοχές, έχει καθυστερήσει αντιπλημμυρικά έργα και πάει λέγοντας σε βάθος δεκαετιών.

Υπεύθυνοι είναι οι εργολάβοι που έχουν αναλάβει τα αντίστοιχα δημόσια έργα και έχουν καθυστερήσει, τα έχουν κάνει τσάτρα πάτρα, έχουν «βγάλει» απ αυτά, και οι εργολάβοι που έχουν χτίσει παράνομα χτίσματα ή και νόμιμα σε ρέματα και οικόπεδα- καρμανιόλες. Παρέα με δικηγόρους και συμβολαιογράφους σ αυτές τις «δουλειές».

Υπεύθυνες είναι οι πολεοδομίες που έχουν εκδώσει άδειες για να χτιστούν περιοχές που δεν χτίζονταν, να μείνουν ανεξέλεγκτα χτίσματα, να παραβιαστούν νόμοι και κανόνες «δια της πλαγίας».

Υπεύθυνες είναι η ΔΕΗ και η ΕΥΔΑΠ που έδωσαν ρεύμα και νερό σε αυθαίρετα ανεξέλεγκτα, όπου κι αν ήταν σπαρμένα.

Υπεύθυνοι είναι όλοι οι πολιτικάντηδες τοπικοί βουλευτές και κομματάρχες, που μεσολάβησαν για να χτιστεί το τείχος του αίσχους, που έπνιξε τις περιοχές, αλλά και για να καθυστερήσουν έργα ανάσχεσης των νερών, πιέζοντας για τους «δικούς τους» εργολήπτες ή καλύπτοντας ρεμούλες.

Υπεύθυνοι είναι όλοι οι κυβερνήτες πρωθυπουργοί και υπουργοί, που ανέχονται όλες αυτές τις αυθαιρεσίες που τις ξέρουν, που αδιαφορούν για τα πραγματικά χρήσιμα έργα, που νομοθετούν φωτογραφικά για να εξυπηρετηθούν συμφέροντα και όχι έργα, που ευνοούν την ψηφοθηρική οικοπεδοποίηση, που τσιμεντοποιούν τα πάντα για να εξυπηρετήσουν λίγους σε βάρος των πολλών, που μοιράζουν λεφτά σε δήμους ανεξέλεγκτα και με καθαρά μικροκομματικά κριτήρια.

Υπεύθυνοι, τέλος, είναι όσοι από τους πολίτες παρανομούν, πιέζουν για να νομιμοποιήσουν τις παρανομίες τους, λαδώνουν αντί να καταγγέλλουν, χτίζουν εκεί που αύριο θα πνιγούν κι αυτοί και οι συνάνθρωποί τους. Φυσικά, έχουν απέναντί τους ένα κράτος που τους σπρώχνει κατ ευθείαν σ αυτές τις λογικές με ανοιχτές αγκάλες.

Δεν είναι θύματα θεομηνίας οι άνθρωποι της Μάνδρας, Θύματα εγκληματιών είναι. Γιατί, ενώ το κράτος του 1961 δεν είχε ίσως τα απαραίτητα εργαλεία για να σώσει τους 43, το κράτος του 1977 και πολύ περισσότερο το σημερινό τα έχει.

Περνάμε πάνω από 40 χρόνια οδηγώντας από τον Σκαραμαγκά και κάθε που θα πέσει μια βροχούλα πλημμυρίζει η… εθνική οδός στα διυλιστήρια! Πάνω από 40 χρόνια! Τι γίνεται κύριε εισαγγελέα; Τα αντιπλημμυρικά πού κολλάνε 40 χρόνια; Ποιος «τρώει» από τους φόρους μας; Από την τσέπη μας;

Τι γίνεται κύριε εισαγγελέα και πλημμύρισε η… εθνική οδός, αλλά όχι η Αττική οδός; Ποιος έχει χτίσει τα ρέματα σε όλη την περιοχή και ποιος δεν έχει κάνει τα έργα απορροής που χρειάζονταν; Ποιος έχει δώσει τις άδειες και ποιος δεν έχει κάνει τους απαιτούμενους ελέγχους; Ποιος έχει μετατρέψει τους χειμάρρους σε τόσα δα φρεάτια;

Επ’ ευκαιρία, τι γίνεται με την έρευνα για το ναυάγιο του «Αγία Ζώνη» στη Σαλαμίνα; Στο σπίτι όλοι καλά;

Ο πρωθυπουργός κήρυξε τριήμερο πένθος χτες, ενώ θα έπρεπε να κηρύξει διαρκές. Γιατί αυτή η χώρα δεν πρόκειται να αλλάξει. Όλα αυτά τα έχουμε ξαναγράψει δεκάδες φορές εδώ και δεκαετίες. Και μόλις περνάνε τρείς μέρες από το κακό η Ελλάδα βυθίζεται πάλι στην αφασία και στην αδιαφορία. Μέχρι την επόμενη τραγωδία.

Και δεν έχουμε δει ποτέ κανέναν υπεύθυνο στη φυλακή. Το λέω για να μην ταλαιπωρείσαι άδικα κύριε εισαγγελέα.